Tickets

Een nieuwe orde

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Raquel van Haver, Beeldend Kunstenaar, reflecteert op het pamflet.

Een nieuwe orde,
Op dit moment met krekels op de achtergrond in een klein hostel genaamd “..” begin ik het pamflet nogmaals grondig te lezen. Het waait en er vallen mango’s uit de bomen. Met een harde plof vallen ze neer waar de honden rustig liggen te luieren in de avondzon.

Ik ben een onderzoek gestart naar vrouwelijke leiders in Colombia, vrouwen die onder extreem ingewikkelde politieke en economische omstandigheden hun werk proberen te doen. Allen hebben een ander uitgangspunt maar leven allemaal naar hetzelfde doel: Het verbeteren van de gemeenschap waarin ze leven en het educatiesysteem – dat van een goede opleiding – toegankelijk te maken voor een bredere groep van Colombianen.

Misbruik, geweld, oorlog, machismo, racisme, corruptie, armoede en vervuiling spelen hier een grote rol in het dagelijks leven van de vrouwen in Colombia. Wat me vooral opvalt tijdens deze eerste periode van het onderzoek is dat ik daar gestart ben, dat wij ons -, als westerlingen of rijke wereldburgers met onze yogaklasjes, feestjes, cappuccino’s, bio-producten en andere “vernieuwende producten met een positieve kijk op de wereld”,- veelal makkelijk kunnen veroorloven.

Goede bedoelingen
Goede bedoelingen zijn dikwijls het initiatief om bedrijven in bepaalde gebieden te beginnen. Maar met goede bedoelingen kom je er niet. Vaak door te weinig onderzoek of communicatie met de lokale bevolking gaat er dikwijls iets fout door miscommunicatie of door verkeerde inschatting en culturele verschillen. Vaak speelt corruptie van de lokale politieke structuur, machtsmisbruik en het verdelen van grond een rol.

Veel projecten vragen om hulp en extra steun omdat ze teveel mensen ondersteunen en te vaak nee moeten zeggen omdat er te weinig geld is om projecten waar te kunnen maken. Geld voor lesmateriaal, medicijnen, kleding en een veilig onderkomen voor vrouwen en kinderen is vaak prioriteit nummer één. Een prachtig ontroerend project genaamd: Lila Mujer, een organisatie die zich op vrouwen met HIV richt in Cali en onderdak biedt aan vrouwen die als vluchteling aankomen uit Venezuela. Velen met kinderen die zijn verwekt door verkrachting tijdens hun reis naar Colombia. Ze geven de vrouwen onderdak, verzorgen de opvang van de kinderen en de medicatie voor de HIV. Helaas door het financiële tekort en de verschillende structuren waarbinnen gewerkt wordt, moet de organisatie tegen de vrouwen met schrijnende verhalen ook vaak nee zeggen. Er is gewoon geen budget.

En hier wordt duidelijk hoeveel een mensenleven in geld waard is.

Veel vrouwelijke en mannelijke sociale leiders worden vermoord. Als waarschuwing. Zo ook Maria Delpilar Hurtado die op 21 juni 2019, terwijl ze de boodschappen met haar 9 jarige zoontje naar binnen bracht, vermoord werd. Zij werd voor de ogen van haar kinderen en de buurtbewoners geliquideerd. Op YouTube en sociaal media zijn films van haar zoontje te vinden die krijsend naast het levenloze lichaam van zijn moeder staat. WALGELIJK. Maar volgens de leiders waar ik de afgelopen weken mee sprak, is dit aan de orde van de dag. Waar is de hulp, de veiligheid die een overheid, de politiek, internationaal en nationaal moet bieden? Nergens. Ze spreken zich uit op tv, de radio en in de krant maar vaak is dat het ook wel.

Het Westen dat zich als een op zichzelf staand feit ziet en zich boven de rest plaatst. Beide werelden zijn met elkaar verwikkeld. Maar net als bij een slecht huwelijk wordt er weinig of niet gesproken en zijn de kinderen de dupe. Geld, grond en macht spelen een grote rol en zijn van alle tijden.

Een nieuwer bewustzijn wordt het genoemd.

Zelf ben ik van mening dat we hetzelfde bewustzijn hebben, hetzelfde lichaam en hetzelfde brein. Maar door de ontwikkelingen is de kennis die we hebben alleen maar verfijnder geworden. Meer kennis en dus meer keuzes. Keuzes die veelal voor verwarring zorgen in een land of plek waar je de luxe om keuzes te maken hebt een feit is.

Het project waar ik aan werk is net begonnen. Het is van belang om over alle verschillen te praten en vooral om niet weg te kijken met wat er allemaal in onze wereld gebeurt.

Wat ik vooral leer van deze inspirerende vrouwen is, dat met de juiste kennis en educatie, geduld en luisteren we voor onze samenleving kunnen zorgen. Ik ben positief als ik naar de toekomst kijk en zie de mogelijkheden die zij ook zien.

Zo ook het feit dat wij met zijn allen geld genoeg hebben om te reizen en het maakt dat vele steden snel worden overgenomen door toeristen. Dit brengt vaak een korte en krachtige economische groei met zich mee maar lang niet iedereen kan hier van profiteren. Vaak komen er grote bedrijven bij kijken en wordt de kleine ondernemer weg geduwd. Zo ook in Cartagena, te vergelijken met een beginnend Venetië. Dames zoals Mariela Cabarca Cart die met haar organisatie kinderen onderwijst in buurten waar veel mensen wonen die door gentificatie zijn weggeduwd. Veel kinderen zijn vatbaar voor misbruik dat het toerisme mee brengt om zo aan brood te komen. Mariela probeerde door een educatiesysteem in kunst en cultuur nationaal en internationale uitwisselingen te organiseren met scholen en universiteiten zodat de kinderen meer te zien krijgen dan wat ze alleen maar kennen. Ze biedt hun zicht op letterlijk, een nieuwe toekomst.

Het zijn programma’s die wij ook in Nederland hebben en sommige mogen zeker geïnitieerd worden in Nederland zoals het project van Adalvis Anaya die zich sterk maakt in Santa Marta voor de afro Colombianen en het erkennen er herkennen van hun eigen identiteit.

Fascinerend en mooi om te zien dat het belang van je eigen identiteit en plaats erkennen en herkennen de basis legt voor je toekomst.

Raquel van Haver
Beeldend Kunstenaar