Tickets

Mongoolse muziek versterkt aanklacht in foto’s Lee

Verwonderende en soms verwarrende klanken van zangeres/gitariste Linde Muylaert en gitarist Jeroen Huyzentruyt onderstreepten de zeggingskracht van de foto’s van Daesung Lee over het veranderende landschap in Mongolië.

Linde Mylaert integreert Mongools gezang en de Mongoolse fluit de Tsuur in wat zij zelf neofolk/babypunk noemt. Jeroen Huyzentruyt vult haar muziek aan met zijn interpretaties. “Zij is het skelet en ik het vlees.”

Mongoolse zang

In hun optreden schakelt Mylaert onverwachts van een zacht murmelende vertolking over naar Mongools gezang. Het klinkt helder, krachtig en luid en contrasteert met de fragiele zangeres.

Haar songs licht ze toe. Zoals het nummer waarin zij vertelt van de kameel die na een zware bevalling haar jong afstoot, waardoor de stroom moedermelk stopt en hoe een medicijnvrouw de kameel probeert te bezweren om haar jong terug te nemen. De melk is niet alleen belangrijk voor het jong maar ook voor het bereiden van medicijnen.

Ongeluk bezweren

Een ander nummer gaat over het Mongoolse gebruik om ongeluk te bezweren; het op elkaar stapelen van stenen waarin vlaggen op stokken worden gestoken. Ruiters die voortstuiven over de steppevlakten onderbreken hun vaart wanneer zij zo’n sein zien. En rijden pas weer verder wanneer zij drie keer met de klok mee eromheen hebben gereden en zijn afgestapt.

Muziek versterkt foto´s Daesung Lee

De tekst en muziek versterken de aanklacht die Daesung Lee in zijn foto’s verbeeldt; de veranderingen in het Mongoolse landschap die het het steppenvolk steeds moeilijker maken om hun levensstijl te kunnen behouden.

Wanneer Linde vertelt dat zij juist Mongolië heeft gekozen vanwege de weidse ruimte die je daar hebt om je te kunnen uitspreken, maakt het zien van de sluipende teloorgang van die ruimte nog indringender.

Verslag en foto credits: Carla van Gaalen