Tickets

The Support Program

BredaPhoto values young photography talent and is always scouting new talent. The third and final step in BredaPhoto International Talent Program is The Support Program.

For the Support Program we enter into a two-year commitment program with three upcoming talents. During The Support Program we will assist the artist how to connect to the international photography scene using our long and established network. Our support is a customized program based upon the needs of the selected talent. For example, we can offer support in the field of book publishings by using our network of graphic designers, editors, binders, printing companies and/ or publishers. Or by activitating our contacts in the (festival) organizers scene to create opportunities to exhibit  the work of the artist.

The Support Program participants are selected from a group of ten alumni who graduated at least two years, and no more than 5 years at one of the participating Academies in the International Talent Program. Each Academy invites one alumni to apply for the Support Program.By

September 1st, 2020 these ten alumni have applied to participate in The Support Program indicating why they are the ideal candidate. During BredaPhoto 2020 (September 9 – October 25) they will pitch their application towards the Support Mentors who will announce the selected candidates Sunday October 25.

The chosen candidates are:
Alexandra Polina –  Hamburg, Duitsland
Eva Kreuger
– Haarlem, Nederland
Sara Hornig – Helsinki, Finland

The Support Program Mentors are:
Reinout van den Bergh – curator BredaPhoto
Vivian Bax – Photographer, maker and member of the Organizing Team of BredaPhoto International Talent Program

De jury van de BredaPhoto Open Call 2020 heeft de multimediale installatie ‘The Enigma Room’ van Ed Kashi en de fotoserie ‘Shroud’ van Simon Norfolk en Klaus Thymann geselecteerd uit de inzendingen van de Open Call. ‘The Enigma Room’ en ‘Shroud’ zullen allebei te zien zijn tijdens de 9e editie van BredaPhoto dat plaatsvindt van 9 september tot 25 oktober 2020. Deze twee werken zijn gekozen op basis van kwaliteit en creativiteit en de perfecte aansluiting bij het 2020-thema ‘the best of times, the worst of times. De jury bestond uit Reinout van de Bergh, Geert van Eyck, beiden curator bij de fototentoonstelling en Jim Casper van Lensculture.

 

The Enigma Room, Ed Kashi

The Enigma RoomIn The Enigma Room, zet Ed Kashi waarheid tegenover realiteit op zoek naar waar ze elkaar kruisen en waar ze uiteenlopen. Hierbij gebruikt hij codering om zijn archief dat vier decennia omvat, te vertalen en te transformeren. Het werk verweeft foto’s, video en audio en geeft de kijker zo ruimte om nieuwe niveaus van realiteit te ontdekken door middel van een digitale vertaling. Met Mike Curry, Brenda Bingham en Rachel Dennis zet Kashi code in als een middel dat vergelijkbaar is met een camera. Abstracte links verbinden afbeeldingen door tijd en plaats. Deze droomachtige mijmering verkent de fysieke en transcendente elementen van het leven via cycli van chaos, rust, feest en wedergeboorte.

“In deze onzekere tijden is The Enigma Room een ​​diepe persoonlijke en tijdloze audiovisuele reis die mediteert over de cyclus van het leven. Het dwingt de kijker om stil te staan, te kijken, te luisteren, te voelen en uiteindelijk zijn eigen conclusies te trekken over wat het voor hem of haar betekent. De keuze van mijn werk voor de komende editie van BredaPhoto is ook een bevestiging van het leven en zal deel uitmaken van mijn blijvende hoop voor onze toekomst na het coronavirus.” Ed Kashi

Over Ed Kashi
Ed Kashi is een veelgeprezen fotojournalist die fotografie, filmproductie en sociale media gebruikt om geopolitieke en sociale kwesties die onze tijd bepalen, te onderzoeken. Met zijn hybride visual storytelling heeft hij talloze invloedrijke korte films gemaakt. In 2015 werd hij gekozen tot Multimedia Fotograaf van het jaar. Tot zijn opdrachtgevers kan hij o.a. rekenen: National Geographic, Open Society Foundations, The New Yorker, MSNBC, GEO Germany, Fortune, Human Rights Watch, International Medical Corps, MediaStorm, New York Times Magazine, Oxfam, Robert Wood Johnson Foundation en TIME magazine.

Shroud, Simon Norfolk (UK) en Klaus Thymann (DK)

Shroud by Simon Norfolk & Klaus Thymann‘Shroud’is een project van Simon Norfolk en Klaus Thymann, over de Rhône-gletsjer in Zwitserland. In een poging het verdwijnen van de gletsjer te stoppen, is het ijs van deze gletsjer bedekt met een speciale geothermische deken om het smelten als gevolg van klimaatverandering te vertragen. Het is gedaan om de plaatselijke cadeauwinkel in bedrijf te houden. Maar het verlengt alleen het onvermijdelijke. Het redden van de Rhône-gletsjer wordt gedreven door financiële factoren, maar de kosten daarvan worden overschaduwd door de wereldwijde omvang van het probleem van klimaatverandering en zijn een symbool van de haperende pogingen van de wereld om hier iets aan te doen.

Over Simon Norfolk
Simon Norfolk is een landschapsfotograaf wiens werk meer dan 20 jaar is gethematiseerd rond het onderzoeken en oprekken van de betekenis van het woord ‘slagveld’.Zijn werk wordt algemeen erkend. Zo won hij in 2005 de Ontdekkingsprijs in Les Rencontres d’Arles, ontving hij de Infinity Prize van The International Center of Photography in 2004 en hij was winnaar van de European Publishing Award, 2002. In 2003 stond hij op de shortlist voor de Citibank-prijs die nu bekend staat als de Deutsche Börse-prijs en in 2013 won hij de Prix Pictet-commissie. Ook heeft hij meerdere World Press Photo- en Sony World Photography-prijzen gewonnen. In 2010 was werk van Norfolk te zien tijdens BredaPhoto in de tentoonstelling ‘The Spirit of Enquiry’.

Over Klaus Thymann
Klaus Thymann is een internationaal erkende verhalenverteller en beeldmaker wiens baanbrekende werk even comfortabel is in de meest intieme omgeving als voor grootschalige commerciële producties. Hij begon met professioneel fotograferen in 1992 en in 1996 won hij de Kodak Gold Award als jongste ooit. Gedurende zijn carrière heeft hij wereldwijde campagnes gemaakt voor klanten zoals Nike, Adidas, Johnny Walker, Sony, Levi’s, Nike om er maar een paar te noemen, resulterend in D & AD, Cannes Lion, Clio en vele andere prijzen.

Op 1 april begint Fleur van Muiswinkel als directeur van BredaPhoto Festival. De benoeming van een directeur is voor het bestuur van het grootste fotofestival van de Benelux een belangrijke stap in de verdere professionalisering van de organisatie.

“Wij verheugen ons over de benoeming van Fleur van Muiswinkel als directeur van BredaPhoto Festival. Het is natuurlijk een vreemde tijd waarbij we niet weten hoe het in de nabije toekomst allemaal gaat lopen. Maar als bestuur blijven we ons richten op de toekomst van het festival. Met Fleur investeren we in een professionele ontwikkeling van BredaPhoto Festival als internationaal festival”. aldus Bart Straatman, voorzitter van het bestuur van BredaPhoto.

Uitdagende start

Fleur van Muiswinkel

“BredaPhoto Festival is een fantastisch fotografiefestival met een geweldig ervaren en inspirerend team. Dankzij haar maatschappelijk relevante thema’s, de sterke selectie van fotografen, de spreiding over de stad en het Young Talent Program, is BredaPhoto Festival hét fotografiefestival van Nederland. Ik kijk er naar uit om te beginnen en het is een hele eer om als eerste directeur te mogen aantreden. Gezien de huidige situatie en de impact van het corona virus, zal het een ongewoon uitdagende start zijn. Desalniettemin ben ik optimistisch en blijft de organisatie zich voorbereiden op een festival in september en zet ik mij in om de aankomende jaren dit tweejaarlijks festival verder internationaal op de kaart te zetten.” aldus Fleur van Muiswinkel.

Kunsthistoricus en curator

Van Muiswinkel is opgeleid als kunsthistoricus en curator en behaalde haar twee Masters aan Goldsmits University in Londen (UK) en de Vrije Universiteit in Amsterdam (met een minor fotografie). De afgelopen jaren was zij verantwoordelijk als artistiek coördinator voor de Contour Biënnale in Mechelen (BE) waar zij veel ervaring heeft opgedaan met het leiden van een festival gelijk BredaPhoto Festival. Zij heeft in die periode een internationaal netwerk opgericht tussen vier biënnales verspreid over Europa. Naast directeur van BredaPhoto is Van Muiswinkel bestuurslid bij Why Not, een platform voor hedendaagse dans in Amsterdam.

Het startschot voor het thema the best of times, the worst of times was het opstellen van een pamflet gebaseerd op Disney’s lied Aladdin (1992):

“Wij staan nu samen aan een nieuw begin,
een nieuwe wereld wacht op jou en mij”.

Langzaam tekenen zich de contouren af van een nieuwe orde. Vrouwen besturen nu de machtigste economische instituties ter wereld en spelen superhelden in Hollywoodfilms. Zwarte Piet is niet zwart meer, en straten worden niet alleen meer naar vernoemd. Romanschrijvers wijzen resoluut de hokjes man of vrouw van de hand, en popzangers noemen zichzelf genderfluïde.

Klik hier om de hele tekst van het pamflet te lezen.

Veranderingen zijn van alle tijden. Maar het moge duidelijk zijn dat de sociale, culturele en politieke omwenteling elkaar nu in een wel erg hoog tempo opvolgen. Vrouwen besturen de machtigste economische instituties ter wereld en spelen superhelden in Hollywoodfilms, musea worden gedekoloniseerd. Ons consumptiepatroon moet op de schop om klimaatverandering het hoofd te bieden, en op het wereldtoneel laat China de spierballen rollen terwijl Amerika een stap terug doet. Hoe de wereld van morgen eruit zal komen te zien? Niemand die het weet. Die onzekerheid kan angstaanjagend zijn, maar het biedt ook kansen: op meer gelijkheid en een bewustere omgang met onze planeet. En wees eens eerlijk. Is het niet spannend om ooggetuige te zijn van het ontstaan van een nieuwe orde?

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Frank Hoenjet, Conservator/ Curator Modern and Contemporary Art, reflecteert op het pamflet.

Allereerst: ik vind het moedig van jullie dat jullie de thematiek op deze manier be- en omschrijven.

Wat doen jullie? Jullie halen heel veel overhoop. De eerste reactie zou zijn: jullie halen er veel te veel zaken bij. Allemaal symptomen van een nieuwe wereld, een wereld in transitie.

Als ik alles lees, denk ik: gewoon doen dat project volgend jaar in 2020. Het is beter een risico aan te gaan en helemaal in de soep te lopen, dan een kleiner thema aan te pakken. Eerlijk gezegd mag ik jullie aanpak wel!

De kans is groter dat het project helemaal niet in de soep loopt; er is een serieuze kans dat jullie een zeer succesvolle editie van BredaPhoto kunnen maken met de thematiek die jullie in het pamflet aansnijden.

Omdat jullie zoveel overhoop halen, is het misschien wel zaak om in jullie synopsis van BredaPhoto tot ca 5 of 6 zinnen te komen die het hele project samenvatten. Dat er een gevoel van helderheid is: dit is aan de hand in onze wereld nu.

Persoonlijk doet het mij goed te lezen dat het aspect groeieconomie aan revisie toe is; met vrienden besprak ik de groeieconomie in de jaren 80, maar dat als de economie niet groeit, werd als absurd beschouwd en niet realistisch; ben benieuwd wat voor fotoprojecten rond dit thema naar voren komen.

Ik wens jullie heel veel succes en wijsheid toe met deze komende BredaPhoto editie!

Frank Hoenjet
conservator / curator modern and contemporary art
Museum Helmond – Kasteel + Kunsthal

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Raquel van Haver, Beeldend Kunstenaar, reflecteert op het pamflet.

Een nieuwe orde,
Op dit moment met krekels op de achtergrond in een klein hostel genaamd “..” begin ik het pamflet nogmaals grondig te lezen. Het waait en er vallen mango’s uit de bomen. Met een harde plof vallen ze neer waar de honden rustig liggen te luieren in de avondzon.

Ik ben een onderzoek gestart naar vrouwelijke leiders in Colombia, vrouwen die onder extreem ingewikkelde politieke en economische omstandigheden hun werk proberen te doen. Allen hebben een ander uitgangspunt maar leven allemaal naar hetzelfde doel: Het verbeteren van de gemeenschap waarin ze leven en het educatiesysteem – dat van een goede opleiding – toegankelijk te maken voor een bredere groep van Colombianen.

Misbruik, geweld, oorlog, machismo, racisme, corruptie, armoede en vervuiling spelen hier een grote rol in het dagelijks leven van de vrouwen in Colombia. Wat me vooral opvalt tijdens deze eerste periode van het onderzoek is dat ik daar gestart ben, dat wij ons -, als westerlingen of rijke wereldburgers met onze yogaklasjes, feestjes, cappuccino’s, bio-producten en andere “vernieuwende producten met een positieve kijk op de wereld”,- veelal makkelijk kunnen veroorloven.

Goede bedoelingen
Goede bedoelingen zijn dikwijls het initiatief om bedrijven in bepaalde gebieden te beginnen. Maar met goede bedoelingen kom je er niet. Vaak door te weinig onderzoek of communicatie met de lokale bevolking gaat er dikwijls iets fout door miscommunicatie of door verkeerde inschatting en culturele verschillen. Vaak speelt corruptie van de lokale politieke structuur, machtsmisbruik en het verdelen van grond een rol.

Veel projecten vragen om hulp en extra steun omdat ze teveel mensen ondersteunen en te vaak nee moeten zeggen omdat er te weinig geld is om projecten waar te kunnen maken. Geld voor lesmateriaal, medicijnen, kleding en een veilig onderkomen voor vrouwen en kinderen is vaak prioriteit nummer één. Een prachtig ontroerend project genaamd: Lila Mujer, een organisatie die zich op vrouwen met HIV richt in Cali en onderdak biedt aan vrouwen die als vluchteling aankomen uit Venezuela. Velen met kinderen die zijn verwekt door verkrachting tijdens hun reis naar Colombia. Ze geven de vrouwen onderdak, verzorgen de opvang van de kinderen en de medicatie voor de HIV. Helaas door het financiële tekort en de verschillende structuren waarbinnen gewerkt wordt, moet de organisatie tegen de vrouwen met schrijnende verhalen ook vaak nee zeggen. Er is gewoon geen budget.

En hier wordt duidelijk hoeveel een mensenleven in geld waard is.

Veel vrouwelijke en mannelijke sociale leiders worden vermoord. Als waarschuwing. Zo ook Maria Delpilar Hurtado die op 21 juni 2019, terwijl ze de boodschappen met haar 9 jarige zoontje naar binnen bracht, vermoord werd. Zij werd voor de ogen van haar kinderen en de buurtbewoners geliquideerd. Op YouTube en sociaal media zijn films van haar zoontje te vinden die krijsend naast het levenloze lichaam van zijn moeder staat. WALGELIJK. Maar volgens de leiders waar ik de afgelopen weken mee sprak, is dit aan de orde van de dag. Waar is de hulp, de veiligheid die een overheid, de politiek, internationaal en nationaal moet bieden? Nergens. Ze spreken zich uit op tv, de radio en in de krant maar vaak is dat het ook wel.

Het Westen dat zich als een op zichzelf staand feit ziet en zich boven de rest plaatst. Beide werelden zijn met elkaar verwikkeld. Maar net als bij een slecht huwelijk wordt er weinig of niet gesproken en zijn de kinderen de dupe. Geld, grond en macht spelen een grote rol en zijn van alle tijden.

Een nieuwer bewustzijn wordt het genoemd.

Zelf ben ik van mening dat we hetzelfde bewustzijn hebben, hetzelfde lichaam en hetzelfde brein. Maar door de ontwikkelingen is de kennis die we hebben alleen maar verfijnder geworden. Meer kennis en dus meer keuzes. Keuzes die veelal voor verwarring zorgen in een land of plek waar je de luxe om keuzes te maken hebt een feit is.

Het project waar ik aan werk is net begonnen. Het is van belang om over alle verschillen te praten en vooral om niet weg te kijken met wat er allemaal in onze wereld gebeurt.

Wat ik vooral leer van deze inspirerende vrouwen is, dat met de juiste kennis en educatie, geduld en luisteren we voor onze samenleving kunnen zorgen. Ik ben positief als ik naar de toekomst kijk en zie de mogelijkheden die zij ook zien.

Zo ook het feit dat wij met zijn allen geld genoeg hebben om te reizen en het maakt dat vele steden snel worden overgenomen door toeristen. Dit brengt vaak een korte en krachtige economische groei met zich mee maar lang niet iedereen kan hier van profiteren. Vaak komen er grote bedrijven bij kijken en wordt de kleine ondernemer weg geduwd. Zo ook in Cartagena, te vergelijken met een beginnend Venetië. Dames zoals Mariela Cabarca Cart die met haar organisatie kinderen onderwijst in buurten waar veel mensen wonen die door gentificatie zijn weggeduwd. Veel kinderen zijn vatbaar voor misbruik dat het toerisme mee brengt om zo aan brood te komen. Mariela probeerde door een educatiesysteem in kunst en cultuur nationaal en internationale uitwisselingen te organiseren met scholen en universiteiten zodat de kinderen meer te zien krijgen dan wat ze alleen maar kennen. Ze biedt hun zicht op letterlijk, een nieuwe toekomst.

Het zijn programma’s die wij ook in Nederland hebben en sommige mogen zeker geïnitieerd worden in Nederland zoals het project van Adalvis Anaya die zich sterk maakt in Santa Marta voor de afro Colombianen en het erkennen er herkennen van hun eigen identiteit.

Fascinerend en mooi om te zien dat het belang van je eigen identiteit en plaats erkennen en herkennen de basis legt voor je toekomst.

Raquel van Haver
Beeldend Kunstenaar

Series of Storytelling Images

DE INSCHRIJVING VOOR DE OPEN CALL 2020 IS GESLOTEN

De 9de editie van het BredaPhoto Festival nodigt professionele fotografen van over de hele wereld uit om hun verhaal in beeld te brengen gebaseerd op het thema van 2020

the best of times
the worst of times

Voor meer informatie over het thema, klik hier.
Het startschot voor dit thema was het opstellen van een pamflet gebaseerd op Disney’s lied Aladdin (1992):

“Wij staan nu samen aan een nieuw begin,
een nieuwe wereld wacht op jou en mij”.

Klik hier om de hele tekst van het pamflet te lezen.

De jury bestaat uit:
Reinout van den Bergh – curator BredaPhoto Festival
Geert van Eyck – curator Breda Photo Festival
Jim Casper – editor in chief LensCulture

Fotografen die door de jury geselecteerd worden, krijgen de kans om hun werk te exposeren op BredaPhoto Festival 2020, het grootste fotofestival van de Benelux. BredaPhoto Festival vindt plaats van 9 september tot en met 25 oktober.

Om deel te nemen, klik hier.
Deadline voor deelname: 15 januari 2020 23:59 uur ET

BredaPhoto Festival Open Call 2020 maakt gebruik van het systeem van LensCulture. Om deel te nemen maak een LensCulture account aan of log in met uw LensCulture account.

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond.

Het thema voor het Festival in 2020 is:

the best of times
the worst of times

De titel is geïnspireerd op de openingsalinea van het boek “Tale of Two Cities” geschreven door Charles Dickens en voor het eerst gepubliceerd in 1859.

Het was de beste der tijden, het was de slechtste der tijden,
het was de eeuw van wijsheid, het was de eeuw van dwaasheid,
het was het tijdvak van het geloof, het was het tijdvak van ongeloof,
het was het jaargetijde van het licht, het was het jaargetijde van duisternis,
het was de lente van de hoop, het was de winter van de wanhoop

Het startschot voor dit thema was het opstellen van een pamflet gebaseerd op Disney’s lied Aladdin (1992):

“Wij staan nu samen aan een nieuw begin,
een nieuwe wereld wacht op jou en mij”.

Klik hier om de hele tekst van het pamflet te lezen.

 

From September 9 through September 13, 2020 – the first week of the Festival – BredaPhoto organizes a ‘Top meets Talent’ program. This program is open to international art and photography talents from all over the world. The program includes lectures and workshops by photographers whose work is exhibited at BredaPhoto Festival 2020. It gives you the opportunity to socialize with opinion leaders and influencers from the international photography scene such as independent curators, publishers, gallery owners and editors.

The International Talent Portfolio Review
As part of the Opening Week program, BredaPhoto Festival organizes the International Talent Portfolio Review on Saturday, September 12, 2020. The reviews are open to all young photo professionals and photo students. Your portfolio will be reviewed by professional photographers, gallery owners, curators, editors and publishers renowned in the world of photography.

After the reviews your portfolio will be showcased to all reviewers and to the general public, offering you the chance to get direct and extensive feedback.

The “BredaPhoto Most Talented Photographer 2020” will be selected from the participants of the International Talent Portfolio Review by the professional reviewers. In 2018 we had well-known professional reviewers such as Jim Casper (Lensculture), Alexa Becker (Kehrer Verlag), Joachim Naudts (FOMU Antwerp) and Peggy Sue Amison (Artistic Director East Wing).

You can register for the International Talent Portfolio Review from June 1 up until September 1, 2020 via our site.

BredaPhoto Festival Café
In 2020, we are hosting a Festival Café during the opening week. The Festival Café is a great place to gather and chat with the people you met during the day. Full details and program of live performances will be published in September 2020.

The BredaPhoto Festival always inspires me and often surprises me. The exhibitions present work from artists, reporters and storytellers who are very talented and extremely fluent in the language of photography. It’s a smart festival of new ideas and fresh ways of thinking — a high point for the celebration of visual culture’.
Jim Casper, founder and editor, LensCulture

 ‘A Zeiss lens as the prize was great. What’s greater was to get clear direction to my future projects from the reviewers’.
Miyuki Okuyama, participant BredaPhoto Portfolio Review

BredaPhoto had planned to invite 10 Top Talents from the participating Art Academies to join the Residency program 2020. Each Academy would be represented by one Top Talent. This group of 10 post graduates should have been working during the entire BredaPhoto period in Breda to produce an exhibition as part of BredaPhoto 2020.

Unfortunately due to the corona crisis, the Residency program 2020 had to be cancelled.

The next residency will take place in 2022.

 

The BredaPhoto Academy project, BredaPhoto cooperates with ten Art Academies in Europe, being:

The Netherlands: AKV|St. Joost Breda and HKU Utrecht
Belgium: KASK Gent, KASK Antwerp, LUCA School of Arts campus NARAFI and LUCA School of Arts campus Sint Lukas Brussels
Germany: University of Applied Sciences Faculty of Art and Design Bielefeld
Hungary: Moholy-Nagy University of Art and Design (MOME), Budapest
Czech Republic: FAMU Prague
Finlan: LAB University of Applied Sciences, Lahti

The cooperation between BredaPhoto and the Art Academies aims to assist new talents to become a new generation of photographers.

October 2019, more than 300 students visited the kick off in Breda. During the kick off they met their co-students and got detailed information on the 2020 theme ‘the best of times, the worst of times’. The theme is inspired by the novel ‘A tale of two cities’ by Charles Dickens and first published in 1859.

From September 2019 till March 2020 the students worked on photographic or video projects, inspired by the BredaPhoto theme. During this period they were supported by both their own teachers and by the team of curators of BredaPhoto and a selection of teachers from the participating Art Academies. All ten Art Academies were visited beginning of 2020.

50 studens were invited to pitch their final proposals. Due to the corona-crisis, the live pitch that was scheduled in Bielefeld, Germany the selected students were invited to record their pitch and upload it. From these 50 pitches, 10 students were selected to exhibit their work at BredaPhoto 2020.

Next to the 10 projects presented BredaPhoto 2020, a special additional exhibition will be designed that will travel along the cities of the participating art schools.

The 10 selected students for 2020 are:

Jonas van der Haegen
‘Love, fuck & pray’,

Renée Paule
‘21st Century Archetypes’

Alexander Rossa
‘Thomb’

Mateo Ancis
‘Ghiacciaio di Planpincieux’

Elias Kaus
‘Look’

Seppe Vancraywinkel
“Within the bubble of surroundings”

Kincso Bede
‘Three Colours I Know in This World‘

Sam ten Thij
‘the road to school’

Max Ernst Stockburger
‘The Missing Link’

Zoë Sluijs
(What happened when) I stopped pretending to know’

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Jeroen Zullaert, journalist van Knack (België) reflecteert op het pamflet.

Hoe durven ze?

Ik hoef u, beste lezer, uiteraard al lang niet meer uit te leggen dat de wereld een globaal dorp is. Zoals in elk dorp wordt er bij de bakker geroddeld, gezeurd bij de slager en doorgedronken in het café, en denkt elke dorpeling te weten wat de buurman op zijn kerfstok heeft.

En het valt in dat globale dorp echt niet mee om westerling te zijn.

Want je krijgt er een en ander te horen. Turken kloppen zich op de borst dat de nieuwste luchthaven van Istanboel in nauwelijks vier jaar tijd gebouwd is, terwijl de nieuwe luchthaven van Berlijn na dertien jaar nog steeds niet klaar is. Chinezen wijzen Amerikanen er maar wat graag op dat hun superieure democratische systeem toch maar een pronkerige hork als Donald Trump heeft opgeleverd. En menig Afrikaan zal u vertellen dat al die westerse ontwikkelingshulp eigenlijk nergens goed voor is.

Hebben al die kritiek spuiende stamgasten gelijk? Eigenlijk denken we daar zelden echt over na. Het idee dat niet-Westerlingen ‘iets vinden’ van hoe Europa zijn zaakjes aanpakt, vinden we vreemd, en we nemen het al helemaal niet serieus. Een Singaporees/Keniaan/Colombiaan die zich uitspreekt over ons maatschappijmodel: we ervaren het als ongepast. Wie denken ze wel dat ze zijn? Waar halen ze het lef vandaan? Hoe durven ze?

Waarom eigenlijk?

In de westerse wereld is iets opmerkelijks aan de hand. Naarmate de rol en de invloed in de wereld van het Westen afneemt, lijken we net minder geïnteresseerd in de buitenwereld. China ontwikkelt zich tot een technologische reus, de Golfstaten zetten oliedollars om in wereldwijde invloed, maar Europa neuzelt liever onder elkaar over hoe de Grieken tijdens de eurocrisis de boeken niet op orde hebben. In plaats van de tekortkomingen in ons eigen systeem aan te pakken, wijten we de opgang van het populisme liever aan Russische trollen of linksige ngo’s.

Elke lokaal dorpscafé heeft wel een stamgast die vergroeid is met zijn barstoel. Het type dat bij het nuttigen van zijn derde demi onophoudelijk oreert over moreel verval, het gebrek aan manieren van de jeugd en het slechte weer. Hoeft die stamgast een rammeling te vrezen? Hoegenaamd niet. Maar tegelijk is er werkelijk niemand die naar hem luistert. De gelijkenis tussen West-Europa en die stamgast is pijnlijk treffend, en niet alleen wanneer Jean-Claude Juncker aan het woord is.

We kunnen maar beter op de rest van de wereld gaan letten.
Een groot deel van de wereld luistert allang niet meer naar ons.

Jeroen Zullaert
Journalist Knack

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Koos de Jongh, vrijwilliger van BredaPhoto, reflecteert op het pamflet.

Naar aanleiding van de vier delen economie, politiek, samenleving en cultuur heb ik een paar persoonlijke opmerkingen.

Voor mij is een groot thema de vergroting van de inkomensverschillen, belastingwetgeving (+ de ontduiking door bedrijven) en de rol van banken en multinationals.

Een paar losse opmerkingen hierbij:

Frans Timmermans wil/streeft naar een socialer Europa met minder invloed van multinationals en banken.

Thomas Piketty heeft een belangwekkend boek geschreven over de inkomensverschillen “Kapitaal in de 21e eeuw”. Hij heeft zijn stellingen ook gepresenteerd aan de leden van de 2e Kamer in Den Haag.

Joris Luyendijk heeft een boek geschreven over het Londense bankwezen: “Dit kan niet waar zijn”.

Alexander Schimmelbusch (ex-bankier) heeft een spraakmakende roman geschreven over het functioneren van banken, werkwijze, bonussen en arrogantie “Opper Duitsland”.

Ik vraag mij af: is er geen fotograaf zoals Mathieu Asselin, die deze zaken als onderwerp heeft?

Voor mij lijkt het alsof deze schijnbaar losse onderwerpen steeds vaker en steeds pregnanter toch tot een steeds duidelijkere wordende stroming en beeldvorming leiden.

Wat en wie stuurt onze samenleving en hoe gebeurt dat en met welke argumenten?

Koos de Jongh

Vrijwilliger BredaPhoto

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Mohamed Somji, internationaal curator van BredaPhoto, reflecteert op het pamflet.

Economie

Met de bewering dat het model van onbelemmerde economische groei onder druk staat als duurzaam business model, weet ik niet of we aan het begin staan van een radicaal nieuw systeem dat de uitdagingen van ongelijkheid, stijgende armoede en een krimpende middenklasse gaat verbeteren.

Groot kapitaal en de globalisering van multinationals hebben in een korte periode en met succes, de vrije verkiezingen ingeperkt – zoals we zagen met het dereguleren van de campagnefinanciering in de Verenigde Staten van politieke spelers die 100% gefinancierd worden door corporaties en zo de democratie ondermijnen.

Daarnaast is één van de drijvende krachten in de economie van vandaag technologie. Die leidt tot een slinkende werkende klasse omdat hun banen overgenomen worden door de technologische ontwikkelingen. Bovendien laten de Big Tech bedrijven als Apple, Google en Facebook zien hoe makkelijk het is geworden om ons te controleren door de digitale sporen die wij achterlaten.

En als laatste – de keuze om een bewuste consument te zijn is een voorrecht, voorbehouden aan degene die de financiële middelen heeft om amandelmelk of biologische producten te kopen. Het is geen keuze voor de alleenstaande moeder in New Jersey met twee banen die slechts $7,= heeft om een McDonald’s Happy Meal voor haar kinderen te kopen of ander bewerkt junk food.

Politiek

Ik ben het eens dat er verandering in de lucht hangt. De kracht van het populisme stijgt. Tegelijkertijd is er ook hoop wanneer je kijkt naar de “Groene” politieke beweging en het nieuwe denken zoals dat van Alexandra Ocasio Cortez in de VS of Corbyn in het VK. Toch denk ik dat we meer te vrezen hebben dan om naar uit te kijken. We hebben gezien in de VS, Brazilië, Brexit, Duitsland en andere landen hoe politici de economische wanhoop gebruiken om miljoenen mensen te mobiliseren om extreem rechts te stemmen. Dit zal niet snel veranderen – het is alleen te hopen dat diegenen die dit populaire drankje/ boodschap nemen, zullen ontdekken dat de populisten dezelfde politici zijn alleen in een ander jasje. En dit zal nog meer onzekerheid brengen.

Maatschappij

Van alle genoemde domeinen, is het domein Maatschappij de meest veelbelovende en hoop op een nieuwe wereldorde. De MeToo beweging en een intensieve discussie over de dynamiek van macht, zal meer mensen aan het denken zetten die nu nog vastzitten in de gedachte dat de wereld door mannen geregeerd wordt vanuit een racistisch denken.

Maar ook dit kost tijd en roept verzet op en vraagt om een herdefiniëring van de maatschappelijke thema’s en identiteitspolitiek die nodig is. Recent verscheen een reportage gepubliceerd in de Amerikaanse Esquire tijdens de “Black History Month” “Hoe het is om blank te zijn”  https://www.theguardian.com/media/2019/feb/12/esquire-cover-story-american-boy-black-history-month

Er zal een harde strijd gevoerd worden door de gevestigde machthebbers tegen de opkomst van feministen, mensenrechtenorganisaties en de LGBT-gemeenschap. Fotografen en kunstenaars hebben hierin een belangrijke rol om te blijven strijden voor het goede en werk te maken dat vragen oproept, tot denken aanzet en de discussie voedt.

Cultuur

Ik zie een belangrijke beweging in de goede richting en omarm producties zoals ‘Black Panther” en de muziekvideo “This is America” maar vraag me tegelijkertijd af of deze werkelijk bijdragen aan het veranderen van gedrag en houding. Ik wil niet cynisch zijn want ik zie graag dat er nog meer van zulke producties gemaakt worden, maar tegelijkertijd moeten we de vraag stellen. Hoe kunnen we effectief zijn in een wereld die steeds meer polariseert en waar de (culturele) boodschap door technologie en social media zo makkelijk gemanipuleerd kan worden?

Overdenking

Ik ben enthousiast om de nieuwe wereld te verkennen die ieder van ons zal raken en ik vind het een belangrijk thema om te adresseren. Tegelijkertijd moeten we ervoor waken dat we het grote plaatje niet uit het oog verliezen van wat er werkelijk gebeurt en hoe effectief deze veranderingen en verschuiving van het paradigma is voor een grote groep mensen met een verschil in inkomen en geografie. Wat in Nederland relevant is, is in Bangladesh of zelfs in Warschau totaal niet relevant.

Ik ben van mening dat kunstenaars en fotografen meer moeten doen dan alleen documenteren – ze moeten zich kritisch engageren als actieve deelnemer in één of meer domeinen om zo met elkaar bij te dragen antwoorden te vinden op de vragen die in het pamflet gesteld worden.

Mohamed Somji

International Associated Curator BredaPhoto Festival

58 fotografen uit 25 landen | 2.044 foto’s | 15 locaties | 7 weken | 1 stad

Na zeven weken is de achtste editie van BredaPhoto Festival 2018 ten einde. De organisatie kijkt terug op een zeer succesvolle festivaleditie. Van 5 september t/m 21 oktober ontving het festival circa 25.000 betalende bezoekers (inclusief onderwijs, rondleidingen en meer dan 14.000 verkochte tickets) en circa 55.000 niet-betalende bezoekers bij de exposities in de Bredase binnenstad en de hippe wijk Belcrum.

Lovende reacties bezoekers en media

De reacties van bezoekers en media op het programma waren lovend. Trouw kopte naar aanleiding van de serie van Jos Jansen op het festival: “Onbegrijpelijk mooi: de wetenschap in beeld”. De Volkskrant beoordeelde het festival met maar liefst vijf sterren: “De kwaliteit van hun werk is vrijwel zonder uitzondering groot” en noemde het “… een grandioos festival”. AD noemde het werk van de fotografen “een staalkaart van de huidige fotografiewereld” en BN DeStem kopte “BredaPhoto geeft stof tot nadenken”.

Hoogtepunten van 2018

Een van de hoogtepunten was de video-installatie The Believers van Geert van Kesteren in de voormalige Koepelgevangenis die ruim 13.000 bezoekers trok. Een ander hoogtepunt volgens bezoekers was de tentoonstelling in de voormalige Backer & Rueb fabrieken in de Belcrum waar o.a. werk te zien was van de Afrikaanse fotografe Keyezua. Blikvanger op het Chassé Park was dit jaar het speciaal door architectenbureau MVRDV ontworpen openluchtmuseum The Infinity Path. Daar hing ook de door het publiek meest gefotografeerde en op sociale media gedeelde foto: het door Osborne Macharia gemaakte beeld van de Nigeriaanse dierenfluisteraar van de Hausa-stam in felgekleurd maatpak met zijn aap als metgezel.

Volop media-aandacht

Het festival kende dit jaar een spetterende opening in een bomvolle grote zaal van het Chassé Theater. Naast optredens werd tijdens de opening ook de fotograaf des Vaderlands ‘Jan Dirk van der Burg’ bekend gemaakt en was diezelfde avond op televisie in EenVandaag. Verder was er volop aandacht en PR voor het BredaPhoto Festival om mensen te prikkelen het festival te bezoeken. Met een speciale uitzending van Kunstuur, aanwezigheid op radio en televisie, in landelijke en regionale dagbladen en tijdschriften en op sociale media en het web. De website van BredaPhoto Festival werd meer dan 130.000 keer bezocht. Het aantal Facebook- en Instagramvolgers verdubbelde naar respectievelijk 12.000 en 5.000 volgers. De online Google Maps werd meer dan 70.000 keer bekeken.

BredaPhoto Festival editie 2020

De volgende editie van BredaPhoto Festival vindt plaats van 9 september t/m 25 oktober 2020. De organisatie werkt o.a. toe naar verdere internationalisering en verjonging van het festival met meer buitenlandse bezoekers en jongeren. Ook gaat aandacht uit naar een verdere professionalisering van het festival. Behouden blijft het werken aan lokale verbindingen met een diversiteit aan participatieprojecten. Ook voor 2020 heeft BredaPhoto weer de ambitie als groots publieksfestival de State of the Art in fotografie te tonen.
 

Nadat in 2016 de Volkskrant BredaPhoto festival 5 sterren had gegeven, lag de lat hoog voor de editie van dit jaar. We hadden er op gehoopt maar het stiekem ook niet durven dromen: ook dit jaar geeft de Volkskrant cultuurredactie het festival 5 sterren!

De kop van de woensdag-editie van 19 september klonk als muziek in de oren: “Vijf sterren voor het BredaPhoto Festival over toekomst en technologie. Zeer bijzondere werken die je blijven boeien”. Recensent Arno Haijtema bezocht eerder het festival en bezocht zowel de exposities in het festivalhart als die in de Belcrum.  Een korte stukje uit zijn verhaal:

“Deelnemende fotografen hebben zich verdiept in wat technologie kan betekenen op het gebied van voeding, gezondheid, klimaat, kosmos-exploratie, biodiversiteit, oorlogsvoering. Onderwerpen die raken aan de toekomst van onze planeet – en een potentieel mer à boire voor de bezoeker die ontspannen dacht te gaan slenteren door Breda. De festivalganger hoeft evenwel niet te vrezen. De samenstellers hebben inspirerende series uitgezocht (dan wel opdracht gegeven tot het maken daarvan) die weliswaar links- of rechtsom met technologie van doen hebben, maar die haar meestal niet expliciet als onderwerp hebben. De fotografen richten zich op wat technologie teweegbrengt. Maar ze gebruiken die technologie ook ten gunste van hun eigen vak. In de fotografie heeft de digitalisering immers ook aardverschuivingen veroorzaakt, zowel in het maken, bewerken en verspreiden van het werk. En hoewel de gevaren van nieuwe technologie talrijk zijn – denk aan privacy-schendingen, schuivende machtsverhoudingen, vervreemding door robotisering – schuwen veel fotografen de lichte toets en humor geenszins. De kwaliteit van hun werk is vrijwel zonder uitzondering groot.”

Lees de volledige recensie hier.