Tickets

Vacature Junior Controller

voor 8-12 uur per week met uitbreiding naar 24 uur

BredaPhoto, een ambitieuze organisatie in hartje Breda, organiseert voor de 10e keer het grootste fotografiefestival van Nederland en is op zoek naar een enthousiaste collega voor de functie Junior Controller.

BredaPhoto stelt zich tot doel om internationaal gevestigd en aanstormend talent te programmeren. Het tweejaarlijks BredaPhoto Festival, met meer dan 50 deelnemende fotografen, verwelkomt 80.000 bezoekers. Met het educatieprogramma worden 3.000 leerlingen in het basis- en voortgezet onderwijs bereikt. Het BredaPhoto International Talent Program is een samenwerking met 9 Europese fotografie/kunstacademies.

 Wie zoeken wij ….

BredaPhoto zoekt een enthousiaste (junior) controller. Iemand die toe is aan een nieuwe stap en al enige werkervaring heeft. Een financial die vooruitdenkt, strategisch is, vernieuwing toejuicht en tegelijkertijd een adequate interne beheersing van de financiën belangrijk vindt.

Hierom hebben we jou nodig …. 

BredaPhoto is aan het veranderen en heeft de ambitie om in de aankomende jaren een doorlopende programmering neer te zetten met als hoogtepunt de biënnale. Om dit te realiseren investeren we in een breder en gevarieerder financieel beleid. Deze beweging vraagt om ondernemerschap, sterke inhoudelijke programmering, teamspirit en goed financieel management.

Je houdt ervan de financiën op orde te hebben en op zijn minst ….

  • Draag je bij aan de motiverende manier van werken die zo kenmerkend is voor het BredaPhoto team;
  • Zorg je voor een adequate interne beheersing van de financiën, zoals het opstellen van budgetten, het bijhouden van de jaarbegroting en het opstellen van de jaarrekening in samenwerking met de boekhouder;
  • Rapporteer je op heldere inzichtelijke wijze de stand van zaken door middel van maandelijkse financiële managementrapportages en prognoses;
  • Bewaak je de budgetten, signaleer je kosten, hou je marges en de liquiditeitsontwikkeling in de gaten;
  • Bouw je aan vertrouwensrelaties met teamleden, collega’s en externe partners.

En … 

  • Je bent het aanspreekpunt voor de planning van de financiën en administratieve processen;
  • Je hebt een proactieve houding in het aanleveren van managementinformatie en budgetrapportages;
  • Je hebt de regie over de begrotings- en beleidscyclus inclusief de externe financiële verantwoording naar provincie, gemeente en fondsen;
  • Je ziet toe op naleving van relevante financiële, fiscaal-juridische en arbeidsrechtelijke wetgeving en regelgeving;
  • Je hebt ervaring met het financiële deel van subsidieaanvragen en rapportering op Europees niveau.
  • Je bent een teamspeler, ondernemend, met een hands-on mentaliteit en je bent oplossingsgericht. Je kunt goed en helder communiceren, hebt een positieve, proactieve houding, je bent stressbestendig en betrouwbaar.

Functie eisen

  • Financiële en bedrijfskundige expertise (op minimaal HBO niveau).
  • Minimaal 5 jaar werkervaring in een soortgelijke rol.
  • Een sterk kritisch en analytisch vermogen.
  • Ervaring in de culturele sector is een pré.
  • Affiniteit met het organiseren van een internationale biënnale/festival.

Jij kunt van ons verwachten…

 Een vriendelijke (inter-)nationaal werkende organisatie, waar respect als het belangrijkste goed in de communicatie wordt gezien;

  • Een bruisend jubileum. De 10e editie van BredaPhoto is getiteld “Theatre of Dreams”;
  • Een enorm (inter-)nationaal netwerk van kunstenaars en instellingen in Brabant, Nederland en daarbuiten;
  • Een salaris conform CRR BredaPhoto en een uitstekend pakket aan arbeidsvoorwaarden.

Wij bieden:

Een functie voor 8-12 uur per week met uitbreiding naar 24 uur per week in aanloop naar het festival. De functie wordt gewaardeerd in schaal 10 van de BredaPhoto Collectieve Rechtspositie Regeling. Afhankelijk van opleiding en ervaring bedraagt het salaris €3.099 – €4.053 bruto per maand bij een 40-urige werkweek.

Wij bieden je per 1 januari 2022 een contract aan voor een jaar met de intentie tot verlenging. We staan ook open voor een ZZP constructie. BredaPhoto streeft er naar een inclusieve organisatie te zijn en een afspiegeling van de stad Breda en hoopt daarom op reacties vanuit verschillende achtergronden, genders en leeftijdscategorieën.

Klinkt dit als muziek in je oren? Laat dan van je horen!

Stuur een motivatiebrief en je CV naar info@bredaphoto.nl met onderwerp ‘Vacature Junior controller’ en zorg dat deze uiterlijk 8 december om 20.00 uur bij ons is. De eerste gesprekken vinden plaats op donderdag 16 december 2021. Voor vragen over de functie kun je contact opnemen met Fleur van Muiswinkel, directeur BredaPhoto via fleur@bredaphoto.nl of je kunt bellen naar 0 76 5 32 93 11

Word jij onze collega?

BredaPhoto, een ambitieuze organisatie in hartje Breda, organiseert voor de 10e keer het grootste fotografie festival van Nederland en is op zoek naar een enthousiaste collega voor de functie Allround Communicatiespecialist voor 16-32 uur.

BredaPhoto stelt zich tot doel om internationaal gevestigd en aanstormend talent te programmeren. Het tweejaarlijks BredaPhoto Festival, met meer dan 50 deelnemende fotografen, verwelkomt 80.000 bezoekers. Met het educatieprogramma worden 3.000 leerlingen in het basis- en voortgezet onderwijs bereikt. Het BredaPhoto International Talent Program is een samenwerking met 9 Europese fotografie/kunstacademies.

De functie
Als ervaren Allround Communicatiespecialist bij BredaPhoto ben je verantwoordelijk voor de communicatie- en marketingplannen voor het aankomende festival en de organisatie.

Je bent specialist en ook ….

  • een enthousiaste, creatieve en zelfstandig werkende collega;
  • ervaren in de culturele en/of festival sector, heb je affiniteit met fotografie, visual story-telling en wil je het festival en onze organisatie een boost geven;
  • heb je ruime ervaring met het aansturen van interne en externe partijen;
  • ben je proactief, heb je een hands-on mentaliteit, stel je de juiste prioriteiten en kan je dingen snel oppakken;
  • hou je goed overzicht, ben je sterk in het werken met deadlines en deins je niet terug voor de hoge werkdruk die het festival met zich meebrengt;
  • ben je iemand die verantwoordelijkheid wil nemen voor de kwaliteit van de communicatie-uitingen rondom het festival en de programmering;
  • ben je in staat je resultaten te analyseren en de uitkomsten toe te passen in volgende uitingen;
  • ben je in staat zelf de website en sociale-media bij te houden en kun je de search engine optimalisatie zelf doorvoeren.

Jij kan ons team aanvullen door…

  • de huidige strategie en bestaande plannen op te pakken en met enthousiasme uit te voeren en te verbeteren;
  • het juiste evenwicht te vinden tussen community building en festival marketing;
  • het jargon van de communicatiewereld begrijpelijk te maken voor je teamleden;
  • onze missie en visie te vertalen naar onze bestaande en nieuwe doelgroepen;
  • vlot te schrijven en zo ook in de eindredactie een tekst nog te finetunen.

En de functie eisen….

  • Goede communicatie skills;
  • Minimaal 5 jaar relevante werkervaring;
  • Een afgeronde communicatie-gerelateerde opleiding;
  • Naast Nederlands ook een goede Engelse taalbeheersing: onze communicatie is tweetalig.

Jij kunt van ons verwachten…

  • Een veelzijdige functie met veel flexibiliteit en zelfstandigheid binnen een klein kernteam en een ambitieuze en betrokken organisatie;
  • Een (inter-)nationaal werkende organisatie, waar respect als het belangrijkste goed in de communicatie wordt gezien;
  • Een bruisend jubileum. De 10e editie van BredaPhoto is getiteld “Theatre of Dreams”;
  • Een goed uitgedacht marketing en communicatiebeleid om mee te starten met ruimte voor je eigen inbreng;
  • Een enorm (inter-)nationaal netwerk van kunstenaars en instellingen in Brabant en daarbuiten;
  • Een salaris conform CRR BredaPhoto en een uitstekend pakket aan arbeidsvoorwaarden.

Wij bieden:

Een functie voor 16 uur in de basis met een uitbreiding van 16 uur in het festivaljaar. Voor 2022 betekent dat 32 uur per week. De functie is gewaardeerd in schaal 10 van de BredaPhoto Collectieve Rechtspositie Regeling. Afhankelijk van opleiding en ervaring bedraagt het salaris € 3.099 – € 4.053 euro bruto per maand bij een 40-urige werkweek. Wij bieden een contract voor één jaar, met de intentie tot verlenging.  Een ZZP-constructie behoort ook tot de mogelijkheden.

Klinkt dit als muziek in je oren? Laat dan van je horen!

Wij verwelkomen mensen van verschillende achtergrond, leeftijd, huidskleur, geloofsovertuiging, gender en seksuele voorkeur, en nodigen iedereen die zich in het profiel herkent uit om te solliciteren. Ben je geïnteresseerd in deze functie, stuur dan een motivatiebrief en je CV naar info@bredaphoto.nl met onderwerp: ‘Vacature Allround Communicatiespecialist’. Je kunt dit doen tot 10 december 20.00 uur. De eerste gesprekken vinden plaats op dinsdag 14 December. De gewenste startdatum is 1 februari 2022. Voor vragen over de functie kun je contact opnemen met Fleur van Muiswinkel (directeur) via fleur@bredaphoto.nl of via 076 – 5 32 93 11

The 10th edition of BredaPhoto Festival invites professional photographers and lens-based artists from all over the world to present their visions for the 2022 theme 'Theatre of Dreams'.
Deadline for submission: December 1st, 2021 11:59 ET

Click here to submit

(link available until December 1st)

“Another world is not only possible, she is on her way. On a quiet day, I can hear her breathing.”  (Arundhati Roy) 1

Theatre of Dreams is a proposal for imagining alternative futures and paths to propel us towards a possible paradigm shift. Through lens-based practices and visual narratives, the festival aims to showcase a cross-section of voices and perspectives critically addressing our dreams and desires for the future, many of which emanate from the contingencies and volatility of the present. The theme invites images that distil our yearning for social, political and economic equality, those that celebrate community, while facing, resisting and acknowledging our everyday reality.

COVID-19, and its initial impact, was catastrophic. However, more than a year on, we still find ourselves in the midst of an ongoing pandemic, one that continues to ebb and flow. Much of what appeared catastrophic can now be seen as compounded by disasters that were already waiting in the wings. The present moment offers a possibility of a reckoning—to not reset back to a past we know, but an occasion to challenge the structures that existed before, and those that have been exacerbated during this epochal time. We see this as an opportunity to rewrite the rulebook for the future.

BredaPhoto invites lens-based projects including, but not limited to photo, video or digital projects, film and moving image and installations. We welcome inter/multidisciplinary collaborations, in both content and form, and encourage works that rest on collaboration especially image-makers that may be working with individuals outside of the arts for e.g. scientists, urban planners, farmers, activists, environmentalists, academics, local organizers, in order to bring forth narratives that are novel and relevant for our times.

The selected photographers will get the chance to show their work at the largest photo festival of in the Belgium, Netherlands and Luxembourg (Benelux) region.

For more information on the curatorial theme as well as Bruno Latour’s research paper titled “What protective measures can you think of so we don’t go back to the pre-crisis production model?” that served as the prompt for the discussion please visit bredaphoto.nl.

Jury for 2022 edition:

Denise Camargo –  Professor  Visual Arts, Federal University of Brasília / Co-Curator BredaPhoto 2022
Mohamed Somji – Curator and Director, Gulf Photo Plus / Co-Curator BredaPhoto 2022
Tanvi Mishra – Creative Director, The Caravan /Co- Curator BredaPhoto 2022
Reinout van den Bergh – Photographer / Curator BredaPhoto
Fleur van Muiswinkel – Director BredaPhoto
Jim Casper – Director Lens Culture

Deadline for submission: December 1st, 2021 11:59 ET
Winners will be announced in March 2022

This submission process is powered by LensCulture. Photographers will be invited to log in or create a new LensCulture account before submitting their work.


1 An Ordinary Person’s Guide to Empire (2005), p 86

“Another world is not only possible, it is on its way. On a quiet day I can hear her breathing.”

Dit schreef de Indiase schrijfster Arundhati Roy in april 2020, aan het begin van de pandemie.
Met de keuze voor de titel ‘Theatre of Dreams’ vraagt BredaPhoto in 2022 haar kunstenaars af te rekenen met de bekende retoriek en beeldtaal die de huidige wereldorde onophoudelijk in omloop brengt. De radicale kunstpraktijk werkt aan een krachtige presentatie van een beeldtaal voor de toekomst. ‘Theatre of Dreams’ legt de nadruk op collectieve verbeeldingen waarin hoop wordt gekenmerkt door fundamentele verandering.
Voor Arundhati Roy is het belang van zo’n afrekening cruciaal en onvermijdelijk: ‘Historisch gezien hebben pandemieën mensen gedwongen om met het verleden te breken en zich hun wereld opnieuw voor te stellen. Het is een portaal, een poort tussen de ene wereld en de volgende.’

Na de officiële opening van BredaPhoto 2020 afgelopen woensdag 9 september, is er een negatieve interpretatie ontstaan van het werk van Erik Kessels ‘Destroy my Face’ te zien in Skatepark PIER15. Hierdoor voelt PIER15 – onder druk van de reacties op social media en van haar financierders – zich genoodzaakt het kunstwerk te verwijderen. BredaPhoto heeft kennisgenomen van het besluit en betreurt deze beslissing maar heeft begrip voor deze keuze van PIER15.

BredaPhoto heeft tot doel een platform te zijn waar ruimte is om middels beeldcultuur over actuele maatschappelijke vraagstukken in dialoog te gaan. BredaPhoto betreurt dan ook dat de dialoog over ‘Destroy my Face’ niet open en genuanceerd gevoerd kan worden en dat onder druk van protesten via social media één van haar partners in haar voorbestaan wordt bedreigd waardoor zij hebben moeten besluiten het werk weg te halen.

“Wat bedoeld was als kunstwerk om de dialoog aan te gaan over de maakbaarheid van huidige beeldcultuur, bleek andere associaties op te roepen. Dit was echter nooit onze bedoeling. We zien dat het werk van Erik Kessels anders geïnterpreteerd is dan de dialoog die het werk wilde starten. We hebben de kritiek gehoord en begrepen en nemen hierin onze verantwoordelijkheid” aldus PIER15.

“Wij hebben er begrip voor dat mensen zich niet kunnen vinden in de vorm en/of de inhoud van dit werk. Hierover kan je discussiëren. De keuze van BredaPhoto om dit project juist in een skatehal te tonen is een bewuste. Het is confronterend en het schuurt, en roept een zeer essentiële discussie op over de grenzen en de invloedsferen van de cosmetische chirurgie. Met name ook bij de jeugd en bij het nieuwe normaal van “InstaPerfect”. In tegenstelling tot dat wat er nu gebeurt: het polariseren van het debat en de cancel-culture die overwint is niet waar BredaPhoto voor staat. We hebben de initiatiefnemers van de online petitie tegen het werk dan ook aan tafel uitgenodigd. Helaas hebben ze de uitnodiging afgeslagen omdat ze uitdrukkelijk anoniem willen blijven.” aldus Fleur van Muiswinkel, directeur BredaPhoto.

“De presentatie van jezelf en wat echt is, lijkt steeds meer te vervagen. Hetzelfde kan gezegd worden over hoe we het beeld van onszelf online plaatsen. “Insta-perfect” kan de norm worden in plaats van de uitzondering (..). De vervorming die ooit begon met cosmetische chirurgie zal in deze installatie doorgaan, terwijl skaters een ongecontroleerde realiteit creëren ”, zegt Erik Kessels over zijn werk.

Tijdens BredaPhoto 2020 komen onder het overkoepelende thema ‘the best of times, the worst of times’ verschillende belangrijke maatschappelijk actuele thema’s aan de orde waaronder klimaatverandering, Black Lives Matter, peer pressure via social media en zo ook de grenzen aan de maakbaarheid van de samenleving en de mens.

OVER ‘Destroy My Face’

Kessels wil met ‘Destroy my Face’ de discussie stimuleren over de grenzen van de maakbaarheid van het menselijk gezicht en lichaam. Hij stelt vragen bij het feit dat steeds meer mensen – jongeren en ook ouderen – overgaan tot het veranderen van hun uiterlijke identiteit. Dit gebeurt vaak onder verhulde sociale druk die mede via de social media wordt verspreid.

Het werk ‘Destroy My Face’ bestaat uit een compilatie van 60 samengestelde portretten. De portretten hebben een afmeting van 4m x 4m en waren geplakt op de vloer van Skatehal PIER15. De getoonde portretten zijn constructies opgebouwd uit een verzameling van meer dan 800 portretten gevonden op het internet van vrouwen en mannen die op een of andere wijze hun gezicht hebben getransformeerd door cosmetische chirurgie of door filters. De portretten zijn een referentie naar de werkelijkheid maar de 60 gepresenteerde beelden zijn geen portretten van bestaande personen. Het zijn transformaties. Tijdens de periode van BredaPhoto zouden skateboarders op hun beurt over deze ‘avatars’ skaten en zo deze geconstrueerde werkelijkheid transformeren en de beelden de patina van de tijd te geven.

Adres: Oude Vest 34, Breda. | di-zo: 10.00-17.00 uur | gratis toegang

In de Stadsgalerij wordt het werk getoond van Mateo Ancis.

Terug naar het locatieoverzicht.

BredaPhoto 2020 boekwinkel in het voormalig KPN Gebouw

In het voormalig KPN gebouw is de BredaPhoto 2020 boekwinkel te vinden. In samenwerking met Photo Q en World Press Photo presenteren we een selectie van fotoboeken en publicaties van de exposerende fotografen. 

Naast de publicaties vind je er ook de unieke BredaPhoto tassen gemaakt van het materiaal van BredaPhoto 2018 en catalogi van vorige edities. In de Grote Kerk vind je de publicaties gerelateerd aan de tentoonstelling “China Imagined”.

Heb je interesse in het werk van een specifieke fotograaf en kun je er geen publicatie van vinden, vraag dan aan é’n van onze collega’s voor meer informatie.

Meer informatie en boeken kan je bestellen via: https://photoqbookshop.nl/

 

Reinout van den Bergh is vanaf 2006 als curator betrokken bij BredaPhoto. Daarnaast is hij zelf fotograaf en exposeerde hij bij de eerste twee edities van het Festival. Hij is de grote initiator van het BredaPhoto International Talent Program.

‘the best of times, the worst of times’ wat betekent het voor jou als curator om met zo’n thema bezig te zijn terwijl de wereld om je heen in chaos is?

“Zoals Charles Dickens het omschreef; het beste, het slechtste, de wijsheid, de dwaasheid, geloof, ongeloof, licht, duisternis, hoop en wanhoop. Alles heeft een keerzijde. Door dit zichtbaar te maken word je je bewust.

Het thema ‘the best of times the worst of times’ grijpt mij aan. Zeker nu. Het thema is in januari 2019 door mijn collega-curator Geert ontworpen. We zoeken altijd naar een maatschappelijk thema wat bij de actualiteit past. Als we terugdenken, klopte het thema met de politieke en maatschappelijke omstandigheden op dat moment. Maar nu in deze ‘coronatijd’ is het thema….’een schot in de roos’. We hadden toen ter tijd natuurlijk geen vermoeden dat de wereld nu zo op zijn kop zou staan.”

Kan je meer vertellen over de totstandkoming van de tentoonstellingen? Hoe gaan jullie als curatorenteam te werk, hoe beslis je wat je wilt tonen en hoe ontstaat het ontwerp voor de tentoonstelling?

“Nadat we gezamenlijk met het kernteam ‘een klap op het thema hebben gegeven’ ga ik samen met Geert en onze Associated Curators aan de slag. Wereldwijd scouten we naar fotografen en hun werk. Onze blik, gespitste oren en ons ‘voelertje’ staan op scherp. We verzamelen afzonderlijk en gezamenlijk fotografen en maken uiteindelijk in overleg een selectie. Welke werken of series stellen vragen? Welke werken of series geven antwoorden? Of wat blijft onbeantwoord? Door dit naast of tegenover elkaar te plaatsen, ontstaat er een interessante blend met betrekking tot het thema. Hierbinnen ontstaat een spanningsveld. Dan gaat Jan aan de slag. Hij maakt de ontwerpen voor de presentaties van de werken. Hij doet dit op een zeer zorgvuldige en beeldende manier waardoor de werken een ruimtelijke dimensie en inhoudelijke laag krijgen.”

Naast dat je curator bent voor BredaPhoto, ben je zelf ook fotograaf. Wat is volgens jou de rol van fotografie in onze samenleving?

“Door fotografie probeer je mensen op een andere manier naar de wereld te laten kijken. We wonen met z’n allen op een bolletje en we moeten het met elkaar runnen. Met de fotografische interpretaties probeer je bezoekers van je tentoonstelling te informeren en hoop je dat het in veel gevallen tot nadenken stemt. Die bewustwording waar ik het over had. Dat is ook een van de redenen dat de buitententoonstelling van BredaPhoto voor mij essentieel is zodat iedereen het kan meemaken ook mensen die niet gauw een museum bezoeken. Hopelijk stimuleren we ze hierdoor zodat ze alsnog de binnen locaties gaan bezoeken.”

 Je bent de drijvende kracht achter het International Talent Program, wat maakt het werken met jong aanstormend talent voor jou zo fascinerend?

“Het is fantastisch met studenten te kunnen sparren over werk en werkwijzen die ze aan het ontdekken en ontwikkelen zijn. Heen en weer inspirerend. Doordat de 10 academies waar we mee samenwerken door heel Europa verspreid zijn, krijg je als curator een blik door de ogen van ‘jong Europa’. Dit maakt het voor mij als curator ook interessant. Om de geselecteerde werken van de jongtalenten te mogen combineren met de werken van de professionals maakt het BredaPhoto tot een écht festival. Het is ontwapenend om te zien hoe de studenten zich committeren aan ons festival.”

Zijn er andere fotografie festivals in het buitenland, waarin jij een voorbeeldfunctie ziet voor BredaPhoto en zo ja, waarom?

Festival Images Vevey in Zwitserland aan het meer van Genève was een aantal jaren geleden voor mij en mijn collega Tino een geweldige ervaring. Aangezien ze ook veel aandacht besteden aan hun buitententoonstelling van letterlijk groots formaat en steeds weer met innovatieve manieren van exposeren de kijker verrassen. Les Rencontres de Arles is altijd fijn om te bezoeken omdat zeker in de openingsweek het een rencontres is van ‘de fotografiewereld’ zodat ik als curator op een praktische manier veel collega’s kan spreken en bijzondere tentoonstellingen, fotografen en publicaties kan scouten. Het karakter van een festival, wat door de hele stad kunst en fotografie ademt gedurende de gehele zomer, is voor mij een feest.”

 

Pf Fotografie Magazine brengt in #5 maar liefst acht portfolio’s van fotografen die op de editie van 2020 van BredaPhoto te zien zijn. De in Pf gepubliceerde fotografen hebben allen een eigen, zeer persoonlijke visie op hun leven en de hen omringende maatschappij.

Michal Iwanowski wandelde van Engeland terug naar Polen, om daadwerkelijk de vaak gehoorde tekst: ‘Go home, Polish’ uit te voeren en te voelen. Felipe Jácome bracht op een creatieve manier de vluchtelingenstroom van de Venezolanen in beeld. Hij drukte de foto’s af met waardeloze bankbiljetten als achtergrond. De Zuid-Afrikaanse fotografe Mary Sibande schiep het fictieve figuur van de zwarte dienstmeid, symbool van de rassenongelijkheid. Raquel van Haver maakte een project over vrouwen in haar geboorteland Colombia, die nauwelijks gezien en gehoord worden. De Jordaanse fotografe Tanya Habjouqa laat mensen uit de door Israël bezette gebieden zien. De Amerikaanse fotograaf Todd Darling portretteerde de activisten in Hong Kong die opkomen voor hun vrijheid. Hij liet hen de Chinese teksten met hun ervaringen over de foto’s schrijven. Jan Hoek rekent af met de dominantie van de fotograaf versus het model. Hij liet zijn modellen de volledige regie over het beeld. En de Nederlands-Chinese fotografe Xiaoxiao Xu zocht naar de geschiedenis van de Chinese muur en naar het leven van de mensen die er in de buurt wonen.

Pf Fotografie Magazine komt 8 x per jaar uit en is het meest informatieve en mooie tijdschrift voor de fotograaf en voor iedereen die geïnteresseerd is in het medium fotografie, zoals curatoren, fotoredacteuren, galeriehouders, foto-verzamelaars en fotografie docenten. Pf richt zich zowel op de gevorderde fotograaf als ook op jong talent, afkomstig van de academies. De portfolio’s met paginagrote beelden vormen een bron van inspiratie en de diverse rubrieken zijn een schat aan informatie over de hedendaagse fotografie.

Aanbieding voor bezoekers van BredaPhoto: een abonnement voor € 29,99 per jaar. Voor meer informatie ga naar de site van Pf Fotografie Magazine.

Dit nummer ligt vanaf 8 september in de winkel en online te bestellen!

BredaPhoto values young photography talent and is always scouting new talent. The third and final step in BredaPhoto International Talent Program is The Support Program.

For the Support Program we enter into a two-year commitment program with three upcoming talents. During The Support Program we will assist the artist how to connect to the international photography scene using our long and established network. Our support is a customized program based upon the needs of the selected talent. For example, we can offer support in the field of book publishings by using our network of graphic designers, editors, binders, printing companies and/ or publishers. Or by activitating our contacts in the (festival) organizers scene to create opportunities to exhibit  the work of the artist.

The Support Program participants are selected from a group of ten alumni who graduated at least two years, and no more than 5 years at one of the participating Academies in the International Talent Program. Each Academy invites one alumni to apply for the Support Program.By

September 1st, 2020 these ten alumni have applied to participate in The Support Program indicating why they are the ideal candidate. During BredaPhoto 2020 (September 9 – October 25) they will pitch their application towards the Support Mentors who will announce the selected candidates Sunday October 25.

The chosen candidates are:
Alexandra Polina –  Hamburg, Duitsland
Eva Kreuger
– Haarlem, Nederland
Sara Hornig – Helsinki, Finland

The Support Program Mentors are:
Reinout van den Bergh – curator BredaPhoto
Vivian Bax – Photographer, maker and member of the Organizing Team of BredaPhoto International Talent Program

Ook deze editie is het International Talent Program (ITP) een belangrijk onderdeel van BredaPhoto. In samenwerking met tien kunstopleidingen in Europa ging BredaPhoto op zoek naar jong talent met als doel ze te helpen bij hun verdere ontwikkeling als professioneel fotograaf. Een van die talenten is Zoë Sluijs. Ze studeerde dit jaar af aan AKV|St.Joost in Breda.

Zoë was blij verrast. “Ik had het niet verwacht. Het afstuderen dit jaar liep door corona natuurlijk anders dan verwacht. Dan is dit mooi nieuws, ik ben heel blij met deze kans op BredaPhoto.”

Het werk van Zoë komt uit de serie (What happened when) I stopped pretending to know. “Eigenlijk wil ik geen boodschap met mijn foto’s meegeven. Ik vind het mooi als mensen zich in het beeld kunnen verliezen en er een eigen verhaal bij maken. Ze hoeven het niet te begrijpen.” Zoë schiet in de lach. “Ik dacht: laat ik dan wel in de titel vertellen waar de foto’s over gaan. De beelden gaan over mijn pogingen om de wereld te begrijpen. Ik kan je zeggen: ik heb al heel wat mislukte pogingen gedaan. Maar het lukt me niet. De serie is verdeeld in drie fases. In alle fases zie je een man die probeert de wereld te begrijpen. Het zijn geënsceneerde foto’s. Op een foto loopt een man bijvoorbeeld letterlijk tegen een muur. Op een andere foto heeft hij een paar planken voor zijn hoofd. We kunnen wel net doen of we de wereld begrijpen of willen begrijpen, maar dat lukt niet. Zeker de coronatijd heeft ons daar nog maar een keer bewust van gemaakt. Daarom past dit werk prima bij het thema The best of times, the worst of times.”

En nu, na het afstuderen? “Ik heb met twee oud-studiegenoten een groot afgelegen huis gehuurd in Zeeland. Daar willen een soort residence plek van maken. Een plek waar kunstenaars de ruimte hebben om te werken. Ik vind samenwerken met anderen ook fijn. Dat geeft je toch altijd andere inzichten dan wanneer je solo werkt.”

Lees meer over de serie van Zoë die te zien is tijdens BredaPhoto 2020.

De jury van de BredaPhoto Open Call 2020 heeft de multimediale installatie ‘The Enigma Room’ van Ed Kashi en de fotoserie ‘Shroud’ van Simon Norfolk en Klaus Thymann geselecteerd uit de inzendingen van de Open Call. ‘The Enigma Room’ en ‘Shroud’ zullen allebei te zien zijn tijdens de 9e editie van BredaPhoto dat plaatsvindt van 9 september tot 25 oktober 2020. Deze twee werken zijn gekozen op basis van kwaliteit en creativiteit en de perfecte aansluiting bij het 2020-thema ‘the best of times, the worst of times. De jury bestond uit Reinout van de Bergh, Geert van Eyck, beiden curator bij de fototentoonstelling en Jim Casper van Lensculture.

 

The Enigma Room, Ed Kashi

The Enigma RoomIn The Enigma Room, zet Ed Kashi waarheid tegenover realiteit op zoek naar waar ze elkaar kruisen en waar ze uiteenlopen. Hierbij gebruikt hij codering om zijn archief dat vier decennia omvat, te vertalen en te transformeren. Het werk verweeft foto’s, video en audio en geeft de kijker zo ruimte om nieuwe niveaus van realiteit te ontdekken door middel van een digitale vertaling. Met Mike Curry, Brenda Bingham en Rachel Dennis zet Kashi code in als een middel dat vergelijkbaar is met een camera. Abstracte links verbinden afbeeldingen door tijd en plaats. Deze droomachtige mijmering verkent de fysieke en transcendente elementen van het leven via cycli van chaos, rust, feest en wedergeboorte.

“In deze onzekere tijden is The Enigma Room een ​​diepe persoonlijke en tijdloze audiovisuele reis die mediteert over de cyclus van het leven. Het dwingt de kijker om stil te staan, te kijken, te luisteren, te voelen en uiteindelijk zijn eigen conclusies te trekken over wat het voor hem of haar betekent. De keuze van mijn werk voor de komende editie van BredaPhoto is ook een bevestiging van het leven en zal deel uitmaken van mijn blijvende hoop voor onze toekomst na het coronavirus.” Ed Kashi

Over Ed Kashi
Ed Kashi is een veelgeprezen fotojournalist die fotografie, filmproductie en sociale media gebruikt om geopolitieke en sociale kwesties die onze tijd bepalen, te onderzoeken. Met zijn hybride visual storytelling heeft hij talloze invloedrijke korte films gemaakt. In 2015 werd hij gekozen tot Multimedia Fotograaf van het jaar. Tot zijn opdrachtgevers kan hij o.a. rekenen: National Geographic, Open Society Foundations, The New Yorker, MSNBC, GEO Germany, Fortune, Human Rights Watch, International Medical Corps, MediaStorm, New York Times Magazine, Oxfam, Robert Wood Johnson Foundation en TIME magazine.

Shroud, Simon Norfolk (UK) en Klaus Thymann (DK)

Shroud by Simon Norfolk & Klaus Thymann‘Shroud’is een project van Simon Norfolk en Klaus Thymann, over de Rhône-gletsjer in Zwitserland. In een poging het verdwijnen van de gletsjer te stoppen, is het ijs van deze gletsjer bedekt met een speciale geothermische deken om het smelten als gevolg van klimaatverandering te vertragen. Het is gedaan om de plaatselijke cadeauwinkel in bedrijf te houden. Maar het verlengt alleen het onvermijdelijke. Het redden van de Rhône-gletsjer wordt gedreven door financiële factoren, maar de kosten daarvan worden overschaduwd door de wereldwijde omvang van het probleem van klimaatverandering en zijn een symbool van de haperende pogingen van de wereld om hier iets aan te doen.

Over Simon Norfolk
Simon Norfolk is een landschapsfotograaf wiens werk meer dan 20 jaar is gethematiseerd rond het onderzoeken en oprekken van de betekenis van het woord ‘slagveld’.Zijn werk wordt algemeen erkend. Zo won hij in 2005 de Ontdekkingsprijs in Les Rencontres d’Arles, ontving hij de Infinity Prize van The International Center of Photography in 2004 en hij was winnaar van de European Publishing Award, 2002. In 2003 stond hij op de shortlist voor de Citibank-prijs die nu bekend staat als de Deutsche Börse-prijs en in 2013 won hij de Prix Pictet-commissie. Ook heeft hij meerdere World Press Photo- en Sony World Photography-prijzen gewonnen. In 2010 was werk van Norfolk te zien tijdens BredaPhoto in de tentoonstelling ‘The Spirit of Enquiry’.

Over Klaus Thymann
Klaus Thymann is een internationaal erkende verhalenverteller en beeldmaker wiens baanbrekende werk even comfortabel is in de meest intieme omgeving als voor grootschalige commerciële producties. Hij begon met professioneel fotograferen in 1992 en in 1996 won hij de Kodak Gold Award als jongste ooit. Gedurende zijn carrière heeft hij wereldwijde campagnes gemaakt voor klanten zoals Nike, Adidas, Johnny Walker, Sony, Levi’s, Nike om er maar een paar te noemen, resulterend in D & AD, Cannes Lion, Clio en vele andere prijzen.

Op 1 april begint Fleur van Muiswinkel als directeur van BredaPhoto Festival. De benoeming van een directeur is voor het bestuur van het grootste fotofestival van de Benelux een belangrijke stap in de verdere professionalisering van de organisatie.

“Wij verheugen ons over de benoeming van Fleur van Muiswinkel als directeur van BredaPhoto Festival. Het is natuurlijk een vreemde tijd waarbij we niet weten hoe het in de nabije toekomst allemaal gaat lopen. Maar als bestuur blijven we ons richten op de toekomst van het festival. Met Fleur investeren we in een professionele ontwikkeling van BredaPhoto Festival als internationaal festival”. aldus Bart Straatman, voorzitter van het bestuur van BredaPhoto.

Uitdagende start

Fleur van Muiswinkel

“BredaPhoto Festival is een fantastisch fotografiefestival met een geweldig ervaren en inspirerend team. Dankzij haar maatschappelijk relevante thema’s, de sterke selectie van fotografen, de spreiding over de stad en het Young Talent Program, is BredaPhoto Festival hét fotografiefestival van Nederland. Ik kijk er naar uit om te beginnen en het is een hele eer om als eerste directeur te mogen aantreden. Gezien de huidige situatie en de impact van het corona virus, zal het een ongewoon uitdagende start zijn. Desalniettemin ben ik optimistisch en blijft de organisatie zich voorbereiden op een festival in september en zet ik mij in om de aankomende jaren dit tweejaarlijks festival verder internationaal op de kaart te zetten.” aldus Fleur van Muiswinkel.

Kunsthistoricus en curator

Van Muiswinkel is opgeleid als kunsthistoricus en curator en behaalde haar twee Masters aan Goldsmits University in Londen (UK) en de Vrije Universiteit in Amsterdam (met een minor fotografie). De afgelopen jaren was zij verantwoordelijk als artistiek coördinator voor de Contour Biënnale in Mechelen (BE) waar zij veel ervaring heeft opgedaan met het leiden van een festival gelijk BredaPhoto Festival. Zij heeft in die periode een internationaal netwerk opgericht tussen vier biënnales verspreid over Europa. Naast directeur van BredaPhoto is Van Muiswinkel bestuurslid bij Why Not, een platform voor hedendaagse dans in Amsterdam.

Het startschot voor het thema the best of times, the worst of times was het opstellen van een pamflet gebaseerd op Disney’s lied Aladdin (1992):

“Wij staan nu samen aan een nieuw begin,
een nieuwe wereld wacht op jou en mij”.

Langzaam tekenen zich de contouren af van een nieuwe orde. Vrouwen besturen nu de machtigste economische instituties ter wereld en spelen superhelden in Hollywoodfilms. Zwarte Piet is niet zwart meer, en straten worden niet alleen meer naar vernoemd. Romanschrijvers wijzen resoluut de hokjes man of vrouw van de hand, en popzangers noemen zichzelf genderfluïde.

Klik hier om de hele tekst van het pamflet te lezen.

Veranderingen zijn van alle tijden. Maar het moge duidelijk zijn dat de sociale, culturele en politieke omwenteling elkaar nu in een wel erg hoog tempo opvolgen. Vrouwen besturen de machtigste economische instituties ter wereld en spelen superhelden in Hollywoodfilms, musea worden gedekoloniseerd. Ons consumptiepatroon moet op de schop om klimaatverandering het hoofd te bieden, en op het wereldtoneel laat China de spierballen rollen terwijl Amerika een stap terug doet. Hoe de wereld van morgen eruit zal komen te zien? Niemand die het weet. Die onzekerheid kan angstaanjagend zijn, maar het biedt ook kansen: op meer gelijkheid en een bewustere omgang met onze planeet. En wees eens eerlijk. Is het niet spannend om ooggetuige te zijn van het ontstaan van een nieuwe orde?

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Frank Hoenjet, Conservator/ Curator Modern and Contemporary Art, reflecteert op het pamflet.

Allereerst: ik vind het moedig van jullie dat jullie de thematiek op deze manier be- en omschrijven.

Wat doen jullie? Jullie halen heel veel overhoop. De eerste reactie zou zijn: jullie halen er veel te veel zaken bij. Allemaal symptomen van een nieuwe wereld, een wereld in transitie.

Als ik alles lees, denk ik: gewoon doen dat project volgend jaar in 2020. Het is beter een risico aan te gaan en helemaal in de soep te lopen, dan een kleiner thema aan te pakken. Eerlijk gezegd mag ik jullie aanpak wel!

De kans is groter dat het project helemaal niet in de soep loopt; er is een serieuze kans dat jullie een zeer succesvolle editie van BredaPhoto kunnen maken met de thematiek die jullie in het pamflet aansnijden.

Omdat jullie zoveel overhoop halen, is het misschien wel zaak om in jullie synopsis van BredaPhoto tot ca 5 of 6 zinnen te komen die het hele project samenvatten. Dat er een gevoel van helderheid is: dit is aan de hand in onze wereld nu.

Persoonlijk doet het mij goed te lezen dat het aspect groeieconomie aan revisie toe is; met vrienden besprak ik de groeieconomie in de jaren 80, maar dat als de economie niet groeit, werd als absurd beschouwd en niet realistisch; ben benieuwd wat voor fotoprojecten rond dit thema naar voren komen.

Ik wens jullie heel veel succes en wijsheid toe met deze komende BredaPhoto editie!

Frank Hoenjet
conservator / curator modern and contemporary art
Museum Helmond – Kasteel + Kunsthal

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Raquel van Haver, Beeldend Kunstenaar, reflecteert op het pamflet.

Een nieuwe orde,
Op dit moment met krekels op de achtergrond in een klein hostel genaamd “..” begin ik het pamflet nogmaals grondig te lezen. Het waait en er vallen mango’s uit de bomen. Met een harde plof vallen ze neer waar de honden rustig liggen te luieren in de avondzon.

Ik ben een onderzoek gestart naar vrouwelijke leiders in Colombia, vrouwen die onder extreem ingewikkelde politieke en economische omstandigheden hun werk proberen te doen. Allen hebben een ander uitgangspunt maar leven allemaal naar hetzelfde doel: Het verbeteren van de gemeenschap waarin ze leven en het educatiesysteem – dat van een goede opleiding – toegankelijk te maken voor een bredere groep van Colombianen.

Misbruik, geweld, oorlog, machismo, racisme, corruptie, armoede en vervuiling spelen hier een grote rol in het dagelijks leven van de vrouwen in Colombia. Wat me vooral opvalt tijdens deze eerste periode van het onderzoek is dat ik daar gestart ben, dat wij ons -, als westerlingen of rijke wereldburgers met onze yogaklasjes, feestjes, cappuccino’s, bio-producten en andere “vernieuwende producten met een positieve kijk op de wereld”,- veelal makkelijk kunnen veroorloven.

Goede bedoelingen
Goede bedoelingen zijn dikwijls het initiatief om bedrijven in bepaalde gebieden te beginnen. Maar met goede bedoelingen kom je er niet. Vaak door te weinig onderzoek of communicatie met de lokale bevolking gaat er dikwijls iets fout door miscommunicatie of door verkeerde inschatting en culturele verschillen. Vaak speelt corruptie van de lokale politieke structuur, machtsmisbruik en het verdelen van grond een rol.

Veel projecten vragen om hulp en extra steun omdat ze teveel mensen ondersteunen en te vaak nee moeten zeggen omdat er te weinig geld is om projecten waar te kunnen maken. Geld voor lesmateriaal, medicijnen, kleding en een veilig onderkomen voor vrouwen en kinderen is vaak prioriteit nummer één. Een prachtig ontroerend project genaamd: Lila Mujer, een organisatie die zich op vrouwen met HIV richt in Cali en onderdak biedt aan vrouwen die als vluchteling aankomen uit Venezuela. Velen met kinderen die zijn verwekt door verkrachting tijdens hun reis naar Colombia. Ze geven de vrouwen onderdak, verzorgen de opvang van de kinderen en de medicatie voor de HIV. Helaas door het financiële tekort en de verschillende structuren waarbinnen gewerkt wordt, moet de organisatie tegen de vrouwen met schrijnende verhalen ook vaak nee zeggen. Er is gewoon geen budget.

En hier wordt duidelijk hoeveel een mensenleven in geld waard is.

Veel vrouwelijke en mannelijke sociale leiders worden vermoord. Als waarschuwing. Zo ook Maria Delpilar Hurtado die op 21 juni 2019, terwijl ze de boodschappen met haar 9 jarige zoontje naar binnen bracht, vermoord werd. Zij werd voor de ogen van haar kinderen en de buurtbewoners geliquideerd. Op YouTube en sociaal media zijn films van haar zoontje te vinden die krijsend naast het levenloze lichaam van zijn moeder staat. WALGELIJK. Maar volgens de leiders waar ik de afgelopen weken mee sprak, is dit aan de orde van de dag. Waar is de hulp, de veiligheid die een overheid, de politiek, internationaal en nationaal moet bieden? Nergens. Ze spreken zich uit op tv, de radio en in de krant maar vaak is dat het ook wel.

Het Westen dat zich als een op zichzelf staand feit ziet en zich boven de rest plaatst. Beide werelden zijn met elkaar verwikkeld. Maar net als bij een slecht huwelijk wordt er weinig of niet gesproken en zijn de kinderen de dupe. Geld, grond en macht spelen een grote rol en zijn van alle tijden.

Een nieuwer bewustzijn wordt het genoemd.

Zelf ben ik van mening dat we hetzelfde bewustzijn hebben, hetzelfde lichaam en hetzelfde brein. Maar door de ontwikkelingen is de kennis die we hebben alleen maar verfijnder geworden. Meer kennis en dus meer keuzes. Keuzes die veelal voor verwarring zorgen in een land of plek waar je de luxe om keuzes te maken hebt een feit is.

Het project waar ik aan werk is net begonnen. Het is van belang om over alle verschillen te praten en vooral om niet weg te kijken met wat er allemaal in onze wereld gebeurt.

Wat ik vooral leer van deze inspirerende vrouwen is, dat met de juiste kennis en educatie, geduld en luisteren we voor onze samenleving kunnen zorgen. Ik ben positief als ik naar de toekomst kijk en zie de mogelijkheden die zij ook zien.

Zo ook het feit dat wij met zijn allen geld genoeg hebben om te reizen en het maakt dat vele steden snel worden overgenomen door toeristen. Dit brengt vaak een korte en krachtige economische groei met zich mee maar lang niet iedereen kan hier van profiteren. Vaak komen er grote bedrijven bij kijken en wordt de kleine ondernemer weg geduwd. Zo ook in Cartagena, te vergelijken met een beginnend Venetië. Dames zoals Mariela Cabarca Cart die met haar organisatie kinderen onderwijst in buurten waar veel mensen wonen die door gentificatie zijn weggeduwd. Veel kinderen zijn vatbaar voor misbruik dat het toerisme mee brengt om zo aan brood te komen. Mariela probeerde door een educatiesysteem in kunst en cultuur nationaal en internationale uitwisselingen te organiseren met scholen en universiteiten zodat de kinderen meer te zien krijgen dan wat ze alleen maar kennen. Ze biedt hun zicht op letterlijk, een nieuwe toekomst.

Het zijn programma’s die wij ook in Nederland hebben en sommige mogen zeker geïnitieerd worden in Nederland zoals het project van Adalvis Anaya die zich sterk maakt in Santa Marta voor de afro Colombianen en het erkennen er herkennen van hun eigen identiteit.

Fascinerend en mooi om te zien dat het belang van je eigen identiteit en plaats erkennen en herkennen de basis legt voor je toekomst.

Raquel van Haver
Beeldend Kunstenaar

Series of Storytelling Images

DE INSCHRIJVING VOOR DE OPEN CALL 2020 IS GESLOTEN

De 9de editie van het BredaPhoto Festival nodigt professionele fotografen van over de hele wereld uit om hun verhaal in beeld te brengen gebaseerd op het thema van 2020

the best of times
the worst of times

Voor meer informatie over het thema, klik hier.
Het startschot voor dit thema was het opstellen van een pamflet gebaseerd op Disney’s lied Aladdin (1992):

“Wij staan nu samen aan een nieuw begin,
een nieuwe wereld wacht op jou en mij”.

Klik hier om de hele tekst van het pamflet te lezen.

De jury bestaat uit:
Reinout van den Bergh – curator BredaPhoto Festival
Geert van Eyck – curator Breda Photo Festival
Jim Casper – editor in chief LensCulture

Fotografen die door de jury geselecteerd worden, krijgen de kans om hun werk te exposeren op BredaPhoto Festival 2020, het grootste fotofestival van de Benelux. BredaPhoto Festival vindt plaats van 9 september tot en met 25 oktober.

Om deel te nemen, klik hier.
Deadline voor deelname: 15 januari 2020 23:59 uur ET

BredaPhoto Festival Open Call 2020 maakt gebruik van het systeem van LensCulture. Om deel te nemen maak een LensCulture account aan of log in met uw LensCulture account.

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond.

Het thema voor het Festival in 2020 is:

the best of times
the worst of times

De titel is geïnspireerd op de openingsalinea van het boek “Tale of Two Cities” geschreven door Charles Dickens en voor het eerst gepubliceerd in 1859.

Het was de beste der tijden, het was de slechtste der tijden,
het was de eeuw van wijsheid, het was de eeuw van dwaasheid,
het was het tijdvak van het geloof, het was het tijdvak van ongeloof,
het was het jaargetijde van het licht, het was het jaargetijde van duisternis,
het was de lente van de hoop, het was de winter van de wanhoop

Het startschot voor dit thema was het opstellen van een pamflet gebaseerd op Disney’s lied Aladdin (1992):

“Wij staan nu samen aan een nieuw begin,
een nieuwe wereld wacht op jou en mij”.

Klik hier om de hele tekst van het pamflet te lezen.

 

From September 9 through September 13, 2020 – the first week of the Festival – BredaPhoto organizes a ‘Top meets Talent’ program. This program is open to international art and photography talents from all over the world. The program includes lectures and workshops by photographers whose work is exhibited at BredaPhoto Festival 2020. It gives you the opportunity to socialize with opinion leaders and influencers from the international photography scene such as independent curators, publishers, gallery owners and editors.

The International Talent Portfolio Review
As part of the Opening Week program, BredaPhoto Festival organizes the International Talent Portfolio Review on Saturday, September 12, 2020. The reviews are open to all young photo professionals and photo students. Your portfolio will be reviewed by professional photographers, gallery owners, curators, editors and publishers renowned in the world of photography.

After the reviews your portfolio will be showcased to all reviewers and to the general public, offering you the chance to get direct and extensive feedback.

The “BredaPhoto Most Talented Photographer 2020” will be selected from the participants of the International Talent Portfolio Review by the professional reviewers. In 2018 we had well-known professional reviewers such as Jim Casper (Lensculture), Alexa Becker (Kehrer Verlag), Joachim Naudts (FOMU Antwerp) and Peggy Sue Amison (Artistic Director East Wing).

You can register for the International Talent Portfolio Review from June 1 up until September 1, 2020 via our site.

BredaPhoto Festival Café
In 2020, we are hosting a Festival Café during the opening week. The Festival Café is a great place to gather and chat with the people you met during the day. Full details and program of live performances will be published in September 2020.

The BredaPhoto Festival always inspires me and often surprises me. The exhibitions present work from artists, reporters and storytellers who are very talented and extremely fluent in the language of photography. It’s a smart festival of new ideas and fresh ways of thinking — a high point for the celebration of visual culture’.
Jim Casper, founder and editor, LensCulture

 ‘A Zeiss lens as the prize was great. What’s greater was to get clear direction to my future projects from the reviewers’.
Miyuki Okuyama, participant BredaPhoto Portfolio Review

BredaPhoto had planned to invite 10 Top Talents from the participating Art Academies to join the Residency program 2020. Each Academy would be represented by one Top Talent. This group of 10 post graduates should have been working during the entire BredaPhoto period in Breda to produce an exhibition as part of BredaPhoto 2020.

Unfortunately due to the corona crisis, the Residency program 2020 had to be cancelled.

The next residency will take place in 2022.

 

The BredaPhoto Academy project, BredaPhoto cooperates with ten Art Academies in Europe:

The Netherlands:

AKV|St. Joost Breda

HKU Utrecht

Belgium:

KASK Gent,

KASK Antwerp,

LUCA School of Arts campus NARAFI

LUCA School of Arts campus Sint Lukas Brussels

Germany:

University of Applied Sciences Faculty of Art and Design Bielefeld

Hungary:

Moholy-Nagy University of Art and Design (MOME), Budapest

Finland:

LAB University of Applied Sciences, Lahti

The cooperation between BredaPhoto and the Art Academies aims to assist new talents to become a new generation of photographers.

October 2019, more than 300 students visited the kick off in Breda. During the kick off they met their co-students and got detailed information on the 2020 theme ‘the best of times, the worst of times’. The theme is inspired by the novel ‘A tale of two cities’ by Charles Dickens and first published in 1859.

From September 2019 till March 2020 the students worked on photographic or video projects, inspired by the BredaPhoto theme. During this period they were supported by both their own teachers and by the team of curators of BredaPhoto and a selection of teachers from the participating Art Academies. All ten Art Academies were visited beginning of 2020.

50 studens were invited to pitch their final proposals. Due to the corona-crisis, the live pitch that was scheduled in Bielefeld, Germany the selected students were invited to record their pitch and upload it. From these 50 pitches, 10 students were selected to exhibit their work at BredaPhoto 2020.

Next to the 10 projects presented BredaPhoto 2020, a special additional exhibition will be designed that will travel along the cities of the participating art schools.

The 10 selected students for 2020 were:

Jonas van der Haegen
‘Love, fuck & pray’,

Renée Paule
‘21st Century Archetypes’

Alexander Rossa
‘Thomb’

Mateo Ancis
‘Ghiacciaio di Planpincieux’

Elias Kaus
‘Look’

Seppe Vancraywinkel
“Within the bubble of surroundings”

Kincso Bede
‘Three Colours I Know in This World‘

Sam ten Thij
‘the road to school’

Max Ernst Stockburger
‘The Missing Link’

Zoë Sluijs
(What happened when) I stopped pretending to know’

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Jeroen Zullaert, journalist van Knack (België) reflecteert op het pamflet.

Hoe durven ze?

Ik hoef u, beste lezer, uiteraard al lang niet meer uit te leggen dat de wereld een globaal dorp is. Zoals in elk dorp wordt er bij de bakker geroddeld, gezeurd bij de slager en doorgedronken in het café, en denkt elke dorpeling te weten wat de buurman op zijn kerfstok heeft.

En het valt in dat globale dorp echt niet mee om westerling te zijn.

Want je krijgt er een en ander te horen. Turken kloppen zich op de borst dat de nieuwste luchthaven van Istanboel in nauwelijks vier jaar tijd gebouwd is, terwijl de nieuwe luchthaven van Berlijn na dertien jaar nog steeds niet klaar is. Chinezen wijzen Amerikanen er maar wat graag op dat hun superieure democratische systeem toch maar een pronkerige hork als Donald Trump heeft opgeleverd. En menig Afrikaan zal u vertellen dat al die westerse ontwikkelingshulp eigenlijk nergens goed voor is.

Hebben al die kritiek spuiende stamgasten gelijk? Eigenlijk denken we daar zelden echt over na. Het idee dat niet-Westerlingen ‘iets vinden’ van hoe Europa zijn zaakjes aanpakt, vinden we vreemd, en we nemen het al helemaal niet serieus. Een Singaporees/Keniaan/Colombiaan die zich uitspreekt over ons maatschappijmodel: we ervaren het als ongepast. Wie denken ze wel dat ze zijn? Waar halen ze het lef vandaan? Hoe durven ze?

Waarom eigenlijk?

In de westerse wereld is iets opmerkelijks aan de hand. Naarmate de rol en de invloed in de wereld van het Westen afneemt, lijken we net minder geïnteresseerd in de buitenwereld. China ontwikkelt zich tot een technologische reus, de Golfstaten zetten oliedollars om in wereldwijde invloed, maar Europa neuzelt liever onder elkaar over hoe de Grieken tijdens de eurocrisis de boeken niet op orde hebben. In plaats van de tekortkomingen in ons eigen systeem aan te pakken, wijten we de opgang van het populisme liever aan Russische trollen of linksige ngo’s.

Elke lokaal dorpscafé heeft wel een stamgast die vergroeid is met zijn barstoel. Het type dat bij het nuttigen van zijn derde demi onophoudelijk oreert over moreel verval, het gebrek aan manieren van de jeugd en het slechte weer. Hoeft die stamgast een rammeling te vrezen? Hoegenaamd niet. Maar tegelijk is er werkelijk niemand die naar hem luistert. De gelijkenis tussen West-Europa en die stamgast is pijnlijk treffend, en niet alleen wanneer Jean-Claude Juncker aan het woord is.

We kunnen maar beter op de rest van de wereld gaan letten.
Een groot deel van de wereld luistert allang niet meer naar ons.

Jeroen Zullaert
Journalist Knack

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Koos de Jongh, vrijwilliger van BredaPhoto, reflecteert op het pamflet.

Naar aanleiding van de vier delen economie, politiek, samenleving en cultuur heb ik een paar persoonlijke opmerkingen.

Voor mij is een groot thema de vergroting van de inkomensverschillen, belastingwetgeving (+ de ontduiking door bedrijven) en de rol van banken en multinationals.

Een paar losse opmerkingen hierbij:

Frans Timmermans wil/streeft naar een socialer Europa met minder invloed van multinationals en banken.

Thomas Piketty heeft een belangwekkend boek geschreven over de inkomensverschillen “Kapitaal in de 21e eeuw”. Hij heeft zijn stellingen ook gepresenteerd aan de leden van de 2e Kamer in Den Haag.

Joris Luyendijk heeft een boek geschreven over het Londense bankwezen: “Dit kan niet waar zijn”.

Alexander Schimmelbusch (ex-bankier) heeft een spraakmakende roman geschreven over het functioneren van banken, werkwijze, bonussen en arrogantie “Opper Duitsland”.

Ik vraag mij af: is er geen fotograaf zoals Mathieu Asselin, die deze zaken als onderwerp heeft?

Voor mij lijkt het alsof deze schijnbaar losse onderwerpen steeds vaker en steeds pregnanter toch tot een steeds duidelijkere wordende stroming en beeldvorming leiden.

Wat en wie stuurt onze samenleving en hoe gebeurt dat en met welke argumenten?

Koos de Jongh

Vrijwilliger BredaPhoto

BredaPhoto Festival toont the state of the art van de hedendaagse fotografie aan de hand van een internationaal relevant maatschappelijk thema: actueel, prikkelend en op een originele manier getoond. De eerste lijnen voor het thema voor 2020 tekenen zich af met het opstellen van het pamflet. Mohamed Somji, internationaal curator van BredaPhoto, reflecteert op het pamflet.

Economie

Met de bewering dat het model van onbelemmerde economische groei onder druk staat als duurzaam business model, weet ik niet of we aan het begin staan van een radicaal nieuw systeem dat de uitdagingen van ongelijkheid, stijgende armoede en een krimpende middenklasse gaat verbeteren.

Groot kapitaal en de globalisering van multinationals hebben in een korte periode en met succes, de vrije verkiezingen ingeperkt – zoals we zagen met het dereguleren van de campagnefinanciering in de Verenigde Staten van politieke spelers die 100% gefinancierd worden door corporaties en zo de democratie ondermijnen.

Daarnaast is één van de drijvende krachten in de economie van vandaag technologie. Die leidt tot een slinkende werkende klasse omdat hun banen overgenomen worden door de technologische ontwikkelingen. Bovendien laten de Big Tech bedrijven als Apple, Google en Facebook zien hoe makkelijk het is geworden om ons te controleren door de digitale sporen die wij achterlaten.

En als laatste – de keuze om een bewuste consument te zijn is een voorrecht, voorbehouden aan degene die de financiële middelen heeft om amandelmelk of biologische producten te kopen. Het is geen keuze voor de alleenstaande moeder in New Jersey met twee banen die slechts $7,= heeft om een McDonald’s Happy Meal voor haar kinderen te kopen of ander bewerkt junk food.

Politiek

Ik ben het eens dat er verandering in de lucht hangt. De kracht van het populisme stijgt. Tegelijkertijd is er ook hoop wanneer je kijkt naar de “Groene” politieke beweging en het nieuwe denken zoals dat van Alexandra Ocasio Cortez in de VS of Corbyn in het VK. Toch denk ik dat we meer te vrezen hebben dan om naar uit te kijken. We hebben gezien in de VS, Brazilië, Brexit, Duitsland en andere landen hoe politici de economische wanhoop gebruiken om miljoenen mensen te mobiliseren om extreem rechts te stemmen. Dit zal niet snel veranderen – het is alleen te hopen dat diegenen die dit populaire drankje/ boodschap nemen, zullen ontdekken dat de populisten dezelfde politici zijn alleen in een ander jasje. En dit zal nog meer onzekerheid brengen.

Maatschappij

Van alle genoemde domeinen, is het domein Maatschappij de meest veelbelovende en hoop op een nieuwe wereldorde. De MeToo beweging en een intensieve discussie over de dynamiek van macht, zal meer mensen aan het denken zetten die nu nog vastzitten in de gedachte dat de wereld door mannen geregeerd wordt vanuit een racistisch denken.

Maar ook dit kost tijd en roept verzet op en vraagt om een herdefiniëring van de maatschappelijke thema’s en identiteitspolitiek die nodig is. Recent verscheen een reportage gepubliceerd in de Amerikaanse Esquire tijdens de “Black History Month” “Hoe het is om blank te zijn”  https://www.theguardian.com/media/2019/feb/12/esquire-cover-story-american-boy-black-history-month

Er zal een harde strijd gevoerd worden door de gevestigde machthebbers tegen de opkomst van feministen, mensenrechtenorganisaties en de LGBT-gemeenschap. Fotografen en kunstenaars hebben hierin een belangrijke rol om te blijven strijden voor het goede en werk te maken dat vragen oproept, tot denken aanzet en de discussie voedt.

Cultuur

Ik zie een belangrijke beweging in de goede richting en omarm producties zoals ‘Black Panther” en de muziekvideo “This is America” maar vraag me tegelijkertijd af of deze werkelijk bijdragen aan het veranderen van gedrag en houding. Ik wil niet cynisch zijn want ik zie graag dat er nog meer van zulke producties gemaakt worden, maar tegelijkertijd moeten we de vraag stellen. Hoe kunnen we effectief zijn in een wereld die steeds meer polariseert en waar de (culturele) boodschap door technologie en social media zo makkelijk gemanipuleerd kan worden?

Overdenking

Ik ben enthousiast om de nieuwe wereld te verkennen die ieder van ons zal raken en ik vind het een belangrijk thema om te adresseren. Tegelijkertijd moeten we ervoor waken dat we het grote plaatje niet uit het oog verliezen van wat er werkelijk gebeurt en hoe effectief deze veranderingen en verschuiving van het paradigma is voor een grote groep mensen met een verschil in inkomen en geografie. Wat in Nederland relevant is, is in Bangladesh of zelfs in Warschau totaal niet relevant.

Ik ben van mening dat kunstenaars en fotografen meer moeten doen dan alleen documenteren – ze moeten zich kritisch engageren als actieve deelnemer in één of meer domeinen om zo met elkaar bij te dragen antwoorden te vinden op de vragen die in het pamflet gesteld worden.

Mohamed Somji

International Associated Curator BredaPhoto Festival

58 fotografen uit 25 landen | 2.044 foto’s | 15 locaties | 7 weken | 1 stad

Na zeven weken is de achtste editie van BredaPhoto Festival 2018 ten einde. De organisatie kijkt terug op een zeer succesvolle festivaleditie. Van 5 september t/m 21 oktober ontving het festival circa 25.000 betalende bezoekers (inclusief onderwijs, rondleidingen en meer dan 14.000 verkochte tickets) en circa 55.000 niet-betalende bezoekers bij de exposities in de Bredase binnenstad en de hippe wijk Belcrum.

Lovende reacties bezoekers en media

De reacties van bezoekers en media op het programma waren lovend. Trouw kopte naar aanleiding van de serie van Jos Jansen op het festival: “Onbegrijpelijk mooi: de wetenschap in beeld”. De Volkskrant beoordeelde het festival met maar liefst vijf sterren: “De kwaliteit van hun werk is vrijwel zonder uitzondering groot” en noemde het “… een grandioos festival”. AD noemde het werk van de fotografen “een staalkaart van de huidige fotografiewereld” en BN DeStem kopte “BredaPhoto geeft stof tot nadenken”.

Hoogtepunten van 2018

Een van de hoogtepunten was de video-installatie The Believers van Geert van Kesteren in de voormalige Koepelgevangenis die ruim 13.000 bezoekers trok. Een ander hoogtepunt volgens bezoekers was de tentoonstelling in de voormalige Backer & Rueb fabrieken in de Belcrum waar o.a. werk te zien was van de Afrikaanse fotografe Keyezua. Blikvanger op het Chassé Park was dit jaar het speciaal door architectenbureau MVRDV ontworpen openluchtmuseum The Infinity Path. Daar hing ook de door het publiek meest gefotografeerde en op sociale media gedeelde foto: het door Osborne Macharia gemaakte beeld van de Nigeriaanse dierenfluisteraar van de Hausa-stam in felgekleurd maatpak met zijn aap als metgezel.

Volop media-aandacht

Het festival kende dit jaar een spetterende opening in een bomvolle grote zaal van het Chassé Theater. Naast optredens werd tijdens de opening ook de fotograaf des Vaderlands ‘Jan Dirk van der Burg’ bekend gemaakt en was diezelfde avond op televisie in EenVandaag. Verder was er volop aandacht en PR voor het BredaPhoto Festival om mensen te prikkelen het festival te bezoeken. Met een speciale uitzending van Kunstuur, aanwezigheid op radio en televisie, in landelijke en regionale dagbladen en tijdschriften en op sociale media en het web. De website van BredaPhoto Festival werd meer dan 130.000 keer bezocht. Het aantal Facebook- en Instagramvolgers verdubbelde naar respectievelijk 12.000 en 5.000 volgers. De online Google Maps werd meer dan 70.000 keer bekeken.

BredaPhoto Festival editie 2020

De volgende editie van BredaPhoto Festival vindt plaats van 9 september t/m 25 oktober 2020. De organisatie werkt o.a. toe naar verdere internationalisering en verjonging van het festival met meer buitenlandse bezoekers en jongeren. Ook gaat aandacht uit naar een verdere professionalisering van het festival. Behouden blijft het werken aan lokale verbindingen met een diversiteit aan participatieprojecten. Ook voor 2020 heeft BredaPhoto weer de ambitie als groots publieksfestival de State of the Art in fotografie te tonen.
 

Biohacker Peter Joosten stelde het publiek op scherp met zijn theorieën over de upgraded mens. Waar hij kan, upgrade hij zijn eigen lichaam al. Hij liet een chip in zijn hand implanteren waarop hij zijn contacten bewaard, het licht aan en uit kan doen en de deur open en dicht. ‘Hoe makkelijk zou het zijn als je ook je bankpas, paspoort en rijbewijs erop kunt zetten.’ En hij is niet de enige. Tom van den Oudenaarden hoeft nooit meer na te denken of hij zijn OV kaart bij zich heeft, want geïmplanteerd. De Engelse Niel Harbisson kan dankzij een antenne in zijn hoofd kleuren horen. Voorheen kon hij alleen grijstinten waarnemen.

Tv-serie Black Mirror

Joosten verwijst naar de zwarte, satirische tv-serie Black Mirror, waarin technologie mensen bovenmenselijk maakt. De serie schetst bijvoorbeeld een wereld waarin bijna alle mensen een implantaat bij hun oor hebben, waarin al hun audiovisuele herinneringen worden opgeslagen. Deze herinneringen kunnen te allen tijde in het eigen hoofd, of op een beeldscherm, opnieuw worden afgespeeld.

Jetson Fallacy

De Jetson Fallacy slaat terug op de tv-serie uit de jaren zeventig. Een gezin met een vader die werkt, een moeder die shopt en het huishouden runt en een zoon en dochter, omringt door robots, vliegende schotels in een futuristische wereld. De mens verandert niet, de wereld om hem heen wel. Is dat wel zo? Nu al zijn er kunstenaar die experimenteren, zoals performer Stelarc die een oor op zin arm laat groeien. Of dichterbij ons voorstellingsvermogen: bladerunner Pistorius die niet langer wilde meedoen met de Spelen voor gehandicapten.

Onszelf upgraden

Joosten voorziet een wereld waarin we allemaal onszelf upgraden. Neem een pil voor de gewenste stemming is de minst onvoorstelbare.
Deep Brain Stimulation wordt al toegepast bij Parkinson. In de hersenen wordt een implantaat gezet die het trillen helpt te onderdrukken. De donkere keerzijde; het implantaat zorgde al eens voor een totale karakterverandering. Een introvert, bescheiden iemand veranderde in een extraverte en stelende shopaholic.
Mocht Bill Gates opnieuw kiezen waarin hij groot zou willen worden, dan zou hij biologie kiezen en focussen op DNA. Er komt een nieuwe Gates die dat wel gaat doen. Oorlogsvoering wordt ook al aangepast, straks zijn soldaten voorzien van bionic eyes en silent feet, nog even en legers zijn onverslaanbaar.

Upgraden is de toekomst

Joosten benoemde dat het menselijk upgraden kan leiden tot een horizontale breuk tussen degenen die het wel en niet kunnen betalen. Ook verticale scheidslijnen ontstaan: mensen die zich muzikaal laten upgraden, of extra slim of sportief willen zijn en in kolonies bij elkaar leven. Er zal ongetwijfeld een zwarte markt ontstaan, want upgrades zullen ethisch getoetst gaan worden en niet alle upgrades zullen worden toegejuicht.
Upgraden is de toekomst, of we er met zijn allen op vooruit gaan is de vraag.

Tekst: Carla van Gaalen

In zijn boek ‘Universe, Facts in the post-truth era’ gaan zijn foto’s over de wetenschap en toch ook weer niet. Jos Jansen fotografeert de werkelijkheid die we niet zien.
Hij komt tot deze resultaten door zich een onderzoeksvraag te stellen en daar beeld bij te zoeken. Het beeld dat hij vindt kan leiden tot het aanpassen van de onderzoeksvraag. Net zolang totdat hij het pad heeft gevonden naar een manier van fotograferen/beeld maken die recht doet aan hetgeen hij wil laten zien.

Universe

Voor zijn boek Universe heeft hij twee jaar lang rondgelopen op het Science Park in Amsterdam. Daar wordt onderzoek om het onderzoek gedaan, om te weten en te begrijpen hoe dingen werken, zonder dat er al een toepassing voor is.

De vernuftigheid van de wetenschap vangen

Zijn beelden verwonderen, zijn lichtvoetige schoonheden, die toch getuigen van de realiteit van de wetenschap. Het zijn visualisaties die een doodgewone sterveling doordringen van het nut van wetenschap om de wetenschap. Gewoon omdat de beelden van Jos Jansen door zijn eigen toedoen vernuftig zijn waardoor hij de vernuftigheid van de wetenschap vangt.

De kale waarheid

Jansen bewerkt beeld, vertaalt datareeksen en algoritmes naar patronen en schuwt ook de kale waarheid niet. Zo fotografeerde hij een duur bolvormig onderzoekapparaat waarmee in de Middellandse Zee neutrino’s worden gemeten; elementaire massaloze deeltjes die reizen met de snelheid van licht. Volgt u het nog? Het apparaat werd op een lullig karretje binnengereden, duidelijk een gebruiksvoorwerp, niks bijzonders aan. Daarom maakte Jansen ook een blauwe glamourfoto, waarmee hij het apparaat gelijk een podium gaf dat een beroep op onze verbazing doet en indruk maakt.

Beeld en wetenschap vallen samen

Het beeld van een onderzoekster met beschermende bril op in een laserkamer maakte hij negatief. De kijker voelt meteen dat hier iets speciaals gebeurt.
Zijn visualisatie van de Hicks deeltjes is een patroon als van de bewegingslijnen van dansparen.
Door de ogen van Jos Jansen vallen beeld en wetenschap samen tot een weergave die nieuwsgierig maakt en het besef oproept dat we de wetenschap nodig hebben, ook al snappen we van de inhoud helemaal niets.

Tekst: Carla van Gaalen

Overleven is de bedoeling voor de kikkers die bivakkeren in de ‘balsa de los sapos’, reddingsvlotten voor kikkers in Ecuador. Peter Lipton fotografeerde hen, gefascineerd door de beestjes met een gemiddelde lengte van 7 cm, sprankelende kleuren, sommige doorzichtig zoals de kristal kikker bij wie je het hartje kunt zien kloppen. Met pootjes met schattige teentjes en ogen met twee oogleden, waarvan het neergelaten tweede beschermende ooglid de kikkers een buitenaards aanzien geeft. Roerloos lijken ze in de camera te kijken. In de praktijk was het allesbehalve roerloos. Tijdens het fotograferen sprong menig kikker weg. Vindplaatsen waren de wanden en het plafond.

Balso de los sapos

Lipton kwam met een omweg bij de ‘balso de los sapos’ terecht. Na zijn stage bij de Volkskrant aan het einde van zijn opleiding mocht hij een bestemming kiezen om vrij werk te maken. Het werd het Amazonegebied. Diep in het oerwoud trof hij een indianenstam, traditioneel levend en zonder enig idee van wat bezit is. Totdat oliemaatschappijen toestemming kregen om hier naar olie te gaan boren. Complexen zo groot als de Maasvlakte verschenen in de tot dan toe ongerepte natuur. Een netwerk van buizen, hoge hekwerken, enorme olievaten en boorpijpen buiten gebruik met een kooi eromheen en grit op de grond, zodat er niets meer groeit detoneren het gebied. Regelmatig vallen er doden onder de Indianen door gevechten met beveiligers met wie ze in een keer moeten onderhandelen over land dat hún bezit is. Na het documentaire werk dat Lipton hier maakte, trok hij door naar de ‘ balsa de los sapos’, de reddingsvlotten voor kikkers.

Met huid en haar in het archief

Het fotograferen is maar een van de handelingen in het determineren, categoriseren, kortom het tot in detail vastleggen van de kikkers, tot en met hun DNA. De amfibieën zijn hier om hen voor het uitsterven te behoeden. Bedreigingen zijn: ziektes, schimmelinfecties en klimaatverandering.
Het wordt ze zo veel mogelijk naar de zin gemaakt. Vanuit de meest ‘luidruchtige kamer in het centrum’ vanwege het insectengeknisper en -gesjirp krijgen ze voor hen persoonlijk gekweekte maaltijden van sprinkhanen, meelwormen, vliegjes en larven.
Komen ze te overlijden dan belanden ze definitief met huid en haar in het archief, waar nu al onafzienbare rijen met glazen potjes ter grootte van een jampot staan. Alle stuk voor stuk wit gelabeld met een uitermate nauwkeurige beschrijving van wie ze zijn, of waren, hun DNA apart bewaard zodat mocht de technologie zover zijn, hun soort alsnog tot leven kan worden gewekt.

Oog voor schoonheid

Liptons geduld, nieuwsgierigheid en oog voor schoonheid van details komt eens te meer terug in het volgende project waar hij mee bezig is: het fotograferen van insecten. Van één insect maakt hij zo’n 160 tot 300 foto’s met een geringe scherptediepte. Een softwareprogramma berekent van iedere foto het meest scherpe deeltje en bouwt vervolgens het totaalbeeld op. Resultaat: schitterende detailfoto’s waarop het insect niet meer een insect is, maar een prachtige weergave van een bijzonder object, zachtharig of met fluorescerende kleuren.

Verslag: Carla van Gaalen

Foto credits: Ron Magielse

Hoewel de thematiek To Infinity and Beyond zware gedachten oproept, was de vernissage van de expositie van de Masterclass deelnemers een feestje te noemen! Gul stroomde het zonlicht de Stadsgalerij binnen en gaf een feestelijk tintje aan een moment dat de exposanten lang zal heugen. De tien fotografen die hun werk met de wereld delen in de Stadsgalerij tijdens BredaPhoto 2018, bedankten elkaar voor de inspiratie, hun docenten voor de aanwijzingen en hun familie en vrienden voor de aanmoediging.

Mooie woorden

Mariska van Zutven, één van de drie docenten van de Masterclass Course spreekt de fotografen en genodigden toe: “De deelnemende fotografen aan de Masterclass Course zouden het binnen het thema kunnen hebben over ons bestaan, ons gedrag, onze omgeving en het voortbestaan van de mens. Maar naast deze ideeën gaat het bij elke individuele fotograaf over een overwinning op jezelf. Over dat je in 6 maanden met succes het thema onder de knie hebt weten te krijgen. En ondertussen heb je je vakmanschap verder ontwikkelt en weten te vergroten.” Mooie woorden die werden afgesloten met een applaus.

Intenties van de fotografen

In de korte film ‘Minds on Mute’ laat Annick Timmermans zien hoe het mensen zal vergaan die onbruikbaar zijn geworden in onze samenleving. De serie ‘Wonder Room: Homo Artificialis’ van Cara Louwman toont de technologie, die zich in ons lichaam nestelt, als hedendaagse stillevens. In de serie ‘Seed in Need’ verbeeld Koen Schrije het behoud van zaden, die dragers zijn van het verleden, van de evolutie van het leven tot op de dag van vandaag en ze zijn tegelijk ook een link naar de toekomst. In het project ‘Zoom’ zoekt fotograaf Merel van den Enden naar een ideaal perspectief, de absolute waarheid, achter de bijensterfte.

Iets heel anders is de fotoserie ‘The New Erotic – Beyond the Flesh’ van Petra Kroon, die laat zien dat als het aan de pornoindustrie ligt, we ons huis niet meer uit hoeven om seks te hebben met iemand. Dan het verhaal van Rita Verduyckt ‘To Live On’: het is een verhaal over mens en wetenschap, over slagen en falen, over hoop en wanhoop, maar ook over liefde over de dood heen. Selma Gurbuz sluit hier mooi op aan met haar serie ‘Your Perfect Offspring’, waarin ze speculeert over wat er gebeurd als men aan basis van de mens gaat sleutelen om zo de natuurlijke grenzen te overschrijden en de menselijke capaciteiten genetisch te optimaliseren.

Sieds Wijnja onderzoekt in zijn project ‘A Photographer called AI’ de mogelijkheden en de tekortkomingen van kunstmatige intelligentie binnen de fotografie. In de serie ´Breda Dystopia’ verbeeld Stijn Stragier vijf fictieve toekomstvisies toegepast op Breda, volgens vijf werken van dystopische schrijvers. Tot slot een project ‘Food-4-Evah’ over bewustwording van eten. Ursula van de Bunte probeert inzicht te krijgen in haar eigen eetgedrag en antwoord te vinden op de vraag: zou
je kunnen wennen aan het eten van de toekomst?

Foto credits: Marian Schutte

Nadat in 2016 de Volkskrant BredaPhoto festival 5 sterren had gegeven, lag de lat hoog voor de editie van dit jaar. We hadden er op gehoopt maar het stiekem ook niet durven dromen: ook dit jaar geeft de Volkskrant cultuurredactie het festival 5 sterren!

De kop van de woensdag-editie van 19 september klonk als muziek in de oren: “Vijf sterren voor het BredaPhoto Festival over toekomst en technologie. Zeer bijzondere werken die je blijven boeien”. Recensent Arno Haijtema bezocht eerder het festival en bezocht zowel de exposities in het festivalhart als die in de Belcrum.  Een korte stukje uit zijn verhaal:

“Deelnemende fotografen hebben zich verdiept in wat technologie kan betekenen op het gebied van voeding, gezondheid, klimaat, kosmos-exploratie, biodiversiteit, oorlogsvoering. Onderwerpen die raken aan de toekomst van onze planeet – en een potentieel mer à boire voor de bezoeker die ontspannen dacht te gaan slenteren door Breda. De festivalganger hoeft evenwel niet te vrezen. De samenstellers hebben inspirerende series uitgezocht (dan wel opdracht gegeven tot het maken daarvan) die weliswaar links- of rechtsom met technologie van doen hebben, maar die haar meestal niet expliciet als onderwerp hebben. De fotografen richten zich op wat technologie teweegbrengt. Maar ze gebruiken die technologie ook ten gunste van hun eigen vak. In de fotografie heeft de digitalisering immers ook aardverschuivingen veroorzaakt, zowel in het maken, bewerken en verspreiden van het werk. En hoewel de gevaren van nieuwe technologie talrijk zijn – denk aan privacy-schendingen, schuivende machtsverhoudingen, vervreemding door robotisering – schuwen veel fotografen de lichte toets en humor geenszins. De kwaliteit van hun werk is vrijwel zonder uitzondering groot.”

Lees de volledige recensie hier.

De muren komen op me af, ik dreig te verdrinken, krijg een auto-ongeluk en word neergeschoten. Dan ben ik in een laboratorium. Een man en vrouw, beiden onderzoekers, komen op me af en kijken me indringend aan. Mijn reacties worden aan de hand van emotieregistratie en gezichtsdetectie geanalyseerd. Binnen de krappe ruimte van de 1 vierkante meter in de Mirror Room onderga ik een scenario waaruit mijn persoonlijkheid wordt vastgelegd.

Gegevens opslaan en publiceren?

Op de wand voor me verschijnt de uitkomst, een vrouwelijke stem geeft verdere toelichting. Zonder dat ik het wist is mijn hartslag gemeten, hij is te hoog. Conclusie: ik ben onrustig. Ik ben een vrouw van 1.77, check, weeg 66 kilo, check, geweld maakt me het meest bang, check, of iemand Arabisch, Slavisch of zwart is doet me niks, check, ik heb meer vertrouwen in mannen dan in vrouwen en mijn leeftijd ligt tussen de 25 en 35 jaar. Die laatste twee zijn aannames van de detectie: de mannelijke onderzoeker kreeg meer mijn aandacht juist omdat ik hem wat gek vond en mijn leeftijd, tsja, 58 jaar. Aan het einde van de analyse mag ik kiezen of ik de gegevens wil laten opslaan en publiceren. Mijn antwoord is nee. Ik hoef alleen maar naar het scherm met de rode nee-knop te kijken om dat kenbaar te maken.

We are data

De ontwerpers en kunstenaars die de Mirror Room maakten willen mensen bewust maken dat er allerlei persoonlijke gegevens worden vastgelegd zonder dat we het weten. Zwaartekracht herken je; als je een appel loslaat, valt hij op de grond. Onomstotelijk bewezen. Bij data gaat het een stuk geniepiger. Zoals met de reclamezuilen op het station in Amsterdam en op nog eens een kleine 700 andere plaatsen. De in de zuilen verstopte camera’s registreerden hoe lang iemand naar de reclame keek, of het een man of vrouw was en diens leeftijd. Gouden informatie voor marketeers. De Autoriteit Persoonsgegevens vond dat dat niet kon en eiste onderzoek.

Jij bent data en die data is van jou

De Mirror Room is een superslimme ruimte waarin je onbewust gemeten en bekeken wordt. Door de indringende ervaring in deze spiegelruimte dringt door wat het belang van privacy op je persoonsgegevens echt betekent.
De feitelijkheid van data geeft veel inzichten. Positief en negatief. Want, zijn al die data waar en wat gebeurt er als die data in handen komen van onbekende partijen? Stel, mijn verzekering weet dat ik vaak google op geneesmiddelen voor een ernstige ziekte. Door de veiligheidscamera’s in straten en de openbare ruimte ziet hij dat ik regelmatig mijn huisarts en het ziekenhuis bezoek. Kan ik mij straks nog verzekeren? Moet ik een veel hogere premie betalen? Omdat ik volgens die data ziek lijk te zijn?
Die kant mag het niet op, daarom is bewustzijn dat je een en al data bent belangrijk. En veel meer nog, weet hoe je kunt voorkomen dat die data tegen je wil wordt vastgelegd.

Persoonlijk verslag van Carla van Gaalen

Foto credits: Mirror Room