BredaPhoto
international
photo festival

Songs From the Heart
11 sep - 26 okt 2014

 

Programma BredaPhoto 2014

26 september
15:00 uur    Opening Ouderenproject  'Unieke mens'
Locatie: zorginstelling De Leystroom, Brabantlaan 5, Breda


20:00 uur    De avond van het jonge talent
Met Yves Kerckhoffs, Gert Verbelen, Martha Kamminga en Tessa Van Thielen

Locatie: Stadsgalerij Breda
Presentator:  Roel Stavorinus

27 september
13:30 uur    Boekpresentatie Jos Jansen
Locatie: Stadsgalerij Breda

15:00 uur    Boekpresentatie Wiesje Peels
Locatie: Stadsgalerij Breda

28 september
13:30 uur    Lezing Tijn Vaes (kunsthistoricus) over de betekenis van de Romantiek, de schilder Caspar David Friedrich en het schilderij der Wanderer über dem Nebelmeer
Locatie: MOTI Breda

15:00 uur    Lezing Alex Boyd, Schotse fotograaf en deelnemer aan het project der Wanderer
Locatie:  MOTI Breda
Moderator: Roel Stavorinus

3 oktober
20:00 uur    Vlaamse avond met een aantal van de deelnemende Vlaamse fotografen van het festival. De avond wordt georganiseerd in samenwerking met Vlaams Cultuurhuis De Brakke Grond te Amsterdam
Locatie: Stadsgalerij Breda
Moderator: Inge Henneman (curator, publicist en docent aan Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen)

4 oktober
13:30 uur    Lezing Karin Borghouts over haar  serie en boek Het Huis
Locatie: Galerie Ecker Breda

15:30 uur    Booksigning van het Huis door Karin Borghouts
Locatie: Stadsgalerij Breda

5 oktober
10:00-16:00 uur    Workshops door Erik Boot en Willem Blauw, docenten fotografie van Nieuwe Veste.
Gelieve aan te melden via phototalent@bredaphoto.nl. Kosten bedragen €25,- per workshop.


15 oktober
De Donkere Kamer
Locatie: Chassé Theater
Graag aanmelden via donkerekamer@bredaphoto.nl
Entree €5,-

20 oktober
19:20 uur    De film Brief Encounters van de fotograaf Gregory Crewdson
Locatie: Chassé Cinema

26 oktober
10:00-16:00 uur    Workshops door Erik Boot en Willem Blauw, docenten fotografie van Nieuwe Veste.
Gelieve aan te melden via phototalent@bredaphoto.nl. Kosten bedragen €25,- per workshop.

uur n.n.b. Prijsuitreiking Jongerenproject
Locatie: Breda's Museum


Tekstschrijver Carla van Gaalen bezoekt tijdens het festival meerdere activiteiten en brengt daarover verslag uit. Houd het programma goed in de gaten voor wat nog komen gaat of lees haar stukken en doe net alsof je niets gemist hebt.

Prijsuitreiking BN de Stem en BredaPhoto Fotostrip wedstrijd
zaterdag 20 september, Nieuwe Veste

Hoe vorken romantisch zijn
Marjan Bogers uit Teteringen slaagde er in vorken van hun romantische te laten zien in haar fotostrip Sprakeloos. Ze won daarmee de eerste prijs in de fotostrip wedstrijd die BN de Stem en BredaPhoto samen hadden uitgeschreven. Marjan Bogers ontving haar prijs, een Sony spiegelreflex camera, afgelopen zaterdag 20 september in de Nieuwe Veste. Daarmee is ook gelijk de expositie van een selectie van alle inzendingen geopend. Deze is tot 26 oktober te zien. 

De jury bestond uit vertegenwoordigers van BN de Stem en BredaPhoto en Rob van  Bavel van het Stripfestival Breda. 

Expositie Ype Driessen
Ype Driessen is fotostrip maker van beroep. Zijn strips zijn ook in de Nieuwe Veste te zien. Hij vond de inzendingen van de wedstrijd een mooie verzameling. Marjan Bogers is de terechte winnaar. 
Fotostrips zijn er al veel langer, vooral bekend als romantische verhalen á la de Bouquetreeks. Ype Driessen startte met strips maken in 2004. Hij geeft er een heel eigen draai aan, af en toe pijnlijk, altijd humoristisch. Zijn eerste serie, 3Hoog, ging over drie huisgenoten in een studentenhuis. Later maakte hij strips met zijn vriend Willem. Toen die relatie uit ging, kwam Ype met Uit, heel herkenbaar voor mensen met liefdesverdriet. Hij doet alles zelf, het script schrijven, regisseren, acteren, fotograferen en produceren.

Meer over de winnares en de wedstrijd vind je hier.

 

Lezing Todd Hido over Excerpts of silver meadows
zondag 14 september, MOTI

Donker en persoonlijk, toeval bestaat niet
Zo beschrijft Todd Hido (1968, USA) zijn boek Excerpts of silver meadows over zijn geboortestreek Ohio, Amerika. Het boek is samengesteld uit nieuwe en eerdere beelden, precies zoals hij altijd werkt. Zijn fotografie is verhalend. Zijn series bouwt hij op uit foto's die hij door de jaren heen maakt. Soms  voegt hij op rommelmarkten gevonden beelden toe. 'Mensen vroegen mij, wanneer ben je begonnen met portretfotografie? Ik antwoord dat ik dat altijd al heb gedaan, alleen ik heb ze nog nooit laten zien.'

Biografisch of fictie
Excerpts of silver meadows gaat over het opgroeien in een blanke suburb in Ohio, Kent, Amerika, kinderlijke onschuld maakt plaats voor de donkerte in een volwassen leven. Is het boek biografisch? Het start immers in de buurt waar hij is opgegroeid. Er staan foto's in van zijn vader en van hemzelf. Maar evenzogoed heeft hij foto's opgenomen die hij ergens anders heeft gemaakt, zonder het vooropgestelde idee dat deze zijn jeugd en opgroeien in beeld zouden brengen. 
Waar of niet waar, daar gaat het hem ook helemaal niet om. 'Als je twee waarheden met elkaar mixt, wordt fictie een waar verhaal. Want je kunt je eigen, ware verhaal nooit ontlopen. Het wordt je eigen verhaal dat je wilt vertellen.'

Mean, mean Wayne
Zijn dochter heeft een actief aandeel in het boek, ook weer zonder de reden van de familierelatie tussen vader en dochter. 'We reden over een weg, ik zag een regenboog, zij kon hem niet vinden. Later gaf ik haar de foto die ik heb gemaakt en vroeg haar daarin de regenboog te tekenen. De tekening in de foto vergrootte de zeggingskracht. Net zoals haar rode toevoegingen in een portret van mij. Mijn mond besmeurd met dikke, rode vegen, rood omcirkelde ogen, twee rode vingerafdrukken op mijn keel.' Mean, mean Wayne was geboren om nooit meer weg te gaan. In ieder geval niet uit Excerpts of silver meadows.

Zijn vrouwen
Modellen nemen zelf contact met hem op omdat zij met hem willen samenwerken. Zo ontmoette hij Christina, te zien in Excerpts of silver meadows. Moeiteloos transformeert zij in het karakter dat hij zoekt. Begeerlijk, verloederd, altijd verontrustend. Type Marilyn Monroe, Blondie's Debbie Harry of Brigitte Bardot. Die transformaties voltrekken zich binnen een paar uur.
Soms zijn modellen dronken als ze in de studio komen. Ook dan hebben zij een schoonheid die Todd Hido evengoed een plek geeft.

De huizen van Todd
Huizen zoals ze in Excerpts staan, zijn voor Todd Hido al langer een thema. Eenzame huizen met verlichte ramen in verder donkere straten. Hij  fotografeert ze altijd vanaf de openbare weg. Aanvankelijk van grote afstand om geen argwaan te wekken. 'Iemand daarbinnen ziet mij hier bezig.' Toen niemand hem kwam vragen wat hij deed, steeds dichterbij, tot bijna in de tuin, 'dicht op de huid' van de bewoners. Want ook al zijn ze niet zichtbaar, het gaat wel over hen. Een huis is een locatie waar zich mensen bevinden. De lichten zijn aan, en zo sijpelt het 'binnen naar buiten’. 
Wat zeggen bijvoorbeeld twee ramen op twee verschillende verdiepingen in een en hetzelfde huis, allebei verlicht door het trieste blauw van een TV? Hoe zou de relatie van de bewoners zijn, waarom kijken zij niet samen? 'Je bent buiten en probeert te bedenken wat er binnen gebeurt.’ 

Realiteit doet mee
Zijn fotografie gaat niet over plaatsen, ze gaan over menselijke relaties. Hij manipuleert niets, heeft geen oordeel over wat hij ziet, hij documenteert om op een later moment zijn verhaal samen te stellen. Hido heeft stapels en stapels foto's. Zijn studio ligt en hangt er vol mee, op tafel, aan de muur geprikt, met daartussen opengeslagen boeken. De TV staat aan op CNN, waardoor de realiteit als vanzelf binnendringt en meedoet.

All killer, no filler
'Hang je foto's op, om te onderzoeken hoe ze zijn. Behandel ze of ze in een boek zullen komen, waar ze een begin, midden en einde zullen vormen.' Telkens herschikt hij ze tot nieuwe combinaties. En zo ontstaan de verhalen, die soms nooit klaar zijn. 'Gewoon doorgaan' en mogelijk pas tien jaar later is het compleet. 
Todd Hido kan een thema honderden keren fotograferen, in de uiteindelijke selectie is hij streng. Geen enkele foto mag als vulling mee. Iedere foto heeft zeggingskracht binnen het verhaal waar deze voor is geselecteerd.

 

Opening expositie van Taichi Gondaira en Tessa Van Thielen
zaterdag 13 september, SBK Breda

Delicate kracht en ontnuchterende stopmotion
Zaterdagochtend 13 september werd de expositie van Taichi Gondaira en Tessa van Thielen in SBK Breda feestelijk geopend.



Ode aan zelfbewuste kracht
Van de traditionele Japanse cultuur is weinig meer over, zegt Taichi Gondaira (Japan, 1956). Het moderne Japan is volgens hem verwesterd. De oude Japanse tradities en de manier van leven verdwijnen, bijvoorbeeld de Wasoreijin, gesofisticeerde vrouwen in schitterende kimono’s.  Zij zijn  bijna uit het straatbeeld verdwenen. Gondaira wil dit aspect van de Japanse cultuur vastleggen en fotografeerde hen. Hun traditionele kapsels, de manier waarop zij hun kimono dragen: het is het summum van het klassieke, Japanse schoonheidsideaal.
Zijn fotoserie Ukiyo-E,  geprint op het lichte en uiterst kwetsbare washi-papier, is een ode aan hun delicate kracht, voorkomendheid en liefheid, hun onverstoorbare geduld en hun standvastig karakter. Krachten die zichtbaar zijn in de zelfbewust poserende vrouwen.
Eenzelfde bewondering geldt ook  zijn eigen vrouw. Zij vergezelt hem bij alle fotosessies en steunt hem in zijn werk. ´Zonder haar kan ik niks.´ In zijn toespraak bedankte hij iedereen die meewerkte aan zijn expositie, op dezelfde innemende, consciëntieuze wijze, die ook zijn fotowerk kenmerkt.  

Streep door eindeloos gedweep
De video 'Repeat after me' van Tessa van Thielen is een ontnuchterende stopmotion film van vijf minuten die korte metten maakt met het eindeloze gedweep met de natuur. Het viel haar op dat over de natuur altijd op een erg serieuze toon wordt gesproken. ‘Is het niet beter om deze serieuze bijklank te laten vallen?’, vraagt zij zich zij af.
Ze toont beelden van de natuur, bergen, een meer, weides, en laat deze vervolgens verdwijnen door de beelden te verscheuren, te verknippen en te bedekken. Ondertussen is een computerachtige stem te horen die allerlei natuurrampen opsomt; tsunami, wave, avelange.
Merel Bem noemde in de Volkskrant Repeat after me van Tessa van Thielen één van de topvijf werken van deze BredaPhoto. Tessa van Thielen deed mee aan het Academieproject, een project waarin BredaPhoto en zes kunstopleidingen in België en Nederland samenwerken. Doel is jong talent een podium te bieden. Vijftien studenten uit het project exposeren. Int totaal waren 200 studenten in de race voor plek op BredaPhoto. 

Taichi Gondaira, fotoserie Ukiyo-E
Tessa van Thielen, video Repeat after me
Beiden te zien in galerie SBK Breda, Markendaalseweg 48, Breda


Lezing door fotograaf Andrej Glusgold (1968) 
zaterdag 13 september, Breda's Museum

Innerlijke landschappen

Fotografie wijst de weg in je innerlijk, het spiegelt de geheime mechanismes van de psyche, volgens fotograaf  Andrej Glusgold (1968, Moldavië).
Het icoon van de romantiek Der Wanderer van Caspar David Friedrich bracht Andrej Glusgold naar de plekken die Friedrich tweehonderd jaar geleden inspireerden: Saksisch- en Boheems-Zwitserland en het eiland Rügen in Noord-Duitsland. Daar maakte hij de foto's die tijdens BredaPhoto te zien zijn in het Breda's Museum. Het zijn landschappen; groene heuvels, met sneeuw bedekte bergen, mistige weides, en kruiende ijsschotsen die elkaar botsend omhoog stuwen. Ieder voor zich een metafoor van menselijke emoties. Teruggetrokken, lieflijk, verstild, krachtig. Glusgold's 'Wanderer' foto's staan niet op zichzelf. Ze passen in een proces, een zoektocht naar het sublieme, het verhevene. Nadat hij de 'Wanderer' foto's maakte, werkte hij aan de projecten Black Forest, Limbo en Pescina Metafisica. 

Black Forest
Ooit waren onze bossen wouden waarin je kon verdwalen, doodgaan, en beroofd worden. Het waren angstaanjagende plekken waar je heksen, weerwolven en kobolden kon tegenkomen. 'Tegenwoordig zijn bomen zielig, want aangetast door de zure regen. Men heeft de neiging de bomen te strelen.' Met Black Forest roept hij het aloude beeld op van het dodelijke, onherbergzame en onheilspellende. Eerst probeerde hij die sfeer op te roepen door 's nachts bomen te fotograferen. Uiteindelijk kreeg hij het gewenste beeld door diezelfde bomen overdag te fotograferen, het beeld naar negatief om te zetten en in zwart/wit af te drukken.

Waar gaan de zielen heen
In Limbo vraagt hij zich af waar de zielen heen gaan, nadat zij het lichaam hebben verlaten. Hoe stellen we ons het hiernamaals voor? Het landschap dat dat het beste kon weerspiegelen vond hij in het Atlasgebergte in Marokko. Daar fotografeerde hij in de woestijn kale rotsen onder het koude licht van de volle maan. Het urenlang lopen, in de open lucht eten en slapen, dwalen en zoeken, geen douche, de hitte, het zweet, door dat alles werd het een meditatieve, reinigende ervaring.

Schaduwen gefotografeerd
Met Prescina Metafisica lijkt de zoektocht even te eindigen. Prescina, een Italiaans dorpje, is bij uitstek een voorbeeld van een eens levendig provinciestadje, dat nu problemen kent zoals werkloosheid, vreemdelingenhaat, leegstand doordat mensen wegtrekken. Andrej Glusgold raakte gefascineerd door de sfeer, het stadje leek een decor, het licht van straatlantarens gaven de lege straten een raadselachtige sfeer. Bij zijn nachtelijke wandelingen voelde hij zich vergezeld door de generaties mensen die hier ooit hebben gewoond en liefgehad. 's Nachts heb ik hun schaduwen gefotografeerd.'

Andrej Glusgold (1968, Duitsland), te zien in Breda's Museum

Na het maken van dit idyllische beeld, te zien in het Breda's Museum, verdwaalde  Andrej Glusgold. Een etmaal lang doolde hij in zijn eentje door het bos, dat met de val van de avond van vredig decor veranderde in een angstwekkend woud, met bronstige, brullende beesten. De flashlight van zijn smartphone was zijn enige houvast.


Japanse avond
vrijdag 12 september, Stadsgalerij
met de fotografen Taichi Gondaira, Photographer Hal, Yoichi Nagata, Aki Tanaka

Verbinding, kracht, bevrijding en stabiliteit
Over deze begrippen ging het vrijdagavond 12 september in de Stadsgalerij. Gespreksleiders Bas Wilders, docent aan AKV | St. Joost en Geert van Eyck, één van de curators van BredaPhoto, stelden de aanwezige Japanse fotografen voor: Photographer Hal, Taichi Gondaira, Yoichi Nagata en Aki Tanaka. Zij representeren een enorme diversiteit in de Japanse fotografie.  

'Verpakte' mensen
Photographer Hal (Japan, 1971) vertelde over zijn 'verpakte mensen'. Stellen die met elkaar en hun liefste bezittingen in een vacuüm gezogen plastic omhulsel 'samensmelten'. 'Het laat het verhaal zien van wat hen verbindt.' aldus Hal. Is het zo gedaan om hen te beschermen, werd gevraagd. 'Nee', aldus Hal, 'het is een liefdesmoment, het is een waarschuwing om die liefde niet te verliezen.'
Op de vraag of zij of Hal bang zijn, antwoordt hij, dat het niets te maken heeft met bang maken of bang zijn. 'Het is een nieuwe manier van vertellen passend in deze tijd, de 21ste eeuw, los van het verleden.'


Summum klassieke, Japanse schoonheidsideaal
Het moderne Japan is verwesterd, zegt Taichi Gondaira (Japan, 1956). Van de traditionele Japanse cultuur is weinig meer over. Gondaira fotografeerde de Wasoreijin – gesofisticeerde vrouwen in schitterende kimono’s, om zo dit aspect van de Japanse cultuur vast te leggen, voordat het helemaal uit beeld is verdwenen. Hun traditionele kapsels, de manier waarop zij hun kimono dragen: het is het summum van het klassieke, Japanse schoonheidsideaal. Zijn foto’s print Gondaira zo puur mogelijk door platina platen te gebruiken en ze af te drukken op het lichte en uiterst kwetsbare washi-papier.
Weerspiegelt  zijn werkwijze een gevangen verlangen naar het verleden? Nee, voor Gondaira gaat het om sensitiviteit en tactiliteit. Hij wil  de kracht van deze vrouwen, die nog steeds  een rolmodel kunnen zijn, weergeven. 

Exorbitante gedaantes
De door Yoichi Nagata (Japan, 1950) gefotografeerde, exorbitante gedaantes 'leven hun eigen droom'. Hij fotografeerde hen in het nachtleven van Tokyo. Met hun tatoeages, hairextensions, combinaties van korsetten en kimono's laten zij hun werkelijke identiteit van bankier of  ICT-er  achter zich. Beschermen zij zichzelf, ontwijken zij hun dagelijkse realiteit of is het niet meer dan 'showing off'? 'Het is om hun ziel te bevrijden', zegt Nagata. Deze mensen doen hem denken aan de ‘basara’ uit de Japanse middeleeuwen, excentriek geklede sociale rebellen. ‘Zulke non-conformisten staan meestal op in tijden van onrust of aan het einde van een tijdperk’, zegt Nagata. Maar in tegenstelling tot de basara, zijn de mensen die hij fotografeerde allerminst agressief. Integendeel. Ze bekritiseren elkaar niet, maar geven juist complimenten als iemand er mooi uitziet.


Aki Tanaka

Stabiliteit
Zonlicht gevangen in tere bloesembladeren. De beelden zijn bijna te zien als abstracte schilderijen, licht gevangen in de textuur en het patroon van de bladeren. Aki Tanaka wil met haar foto's vastleggen wat zij voelt op momenten dat zij heen en weer wordt geslingerd tussen hoop en onrust. 'Ik zoek stabiliteit. Het maken van deze beelden is een soort opnemen en afspelen van mezelf.' Met de schittering van zonlicht en vervaagde takken en bloesem creëert Aki Tanaka een voorzichtig 'heden'. 

Haar foto's zijn onderdeel van een expositie in het Vincent Van Gogh Huis in Zundert die ter gelegenheid van het Van Gogh Jaar 2015 samen door het Van GoghHuis en BredaPhoto wordt gehouden.

Photographer Hal, Zatsuran:  zijn 'verpakte' mensen zijn te zien op Chassé XXL, buitenexpositie Chassépark
Taichi Gondaira,  Ukiyo-E: te zien in SBK Breda, Markendaalseweg 48, Breda
Yoichi Nagata, Star of the Stars: te zien in Club Solo, Kloosterlaan 138, Breda
Aki Tanaka, Sunshine Pulse: te zien in het Vincent van GoghHuis, Markt 27, Zundert