Jeroen Kramer

In 2000 vertrok Jeroen Robert Kramer (Nederland, 1967) als oorlogsfotograaf naar het Midden-Oosten. Zijn standplaats werd Beirut. In de jaren die volgden maakte hij voor De Volkskrant, Getty Images en Vanity Fair reportages vanuit onder meer Irak, Libanon en Palestina. Hij merkte echter dat hij steeds cynischer werd over zijn eigen beroep: maakten de massamedia oorlog niet tot sensatie? In 2009 koos hij met zijn boek Room 103 voor een andere benadering. Hij combineerde beelden van oorlog, liefde en intimiteit met persoonlijke reflecties op zijn verblijf in conflictgebieden. Het daaropvolgende jaar won hij de Dutch Doc Award, waar hij geprezen werd om zijn zelfkritische houding en openhartigheid. Reflecterend op zijn werk zei hij toen: “Oorlog is niet spannend, het is niet mooi”.

Voor BredaPhoto maakte Kramer de serie Beirut, een anoniem portret van de gelijknamige stad. Anoniem, want mensen krijgen wij niet te zien en de namen van diegenen die aan het woord komen zijn gefingeerd. Wederom richt Kramer zich niet op politiek en conflict maar zoekt hij naar de kleine dingen in de samenleving; zijn onderwerp is het alledaagse. Hij citeert de Duitse filosoof Hegel, die over de wereldgeschiedenis zei: “Perioden van geluk zijn blanco pagina’s, want dat zijn periodes van harmonie”.

Met spektakel wil Kramer niets meer te maken hebben: “Mijn interesses zijn nu die blanco pagina’s die niemand wil beschrijven”.


Lees hier ook de verslagen die Jeroen (Robert) Kramer schreef vanuit Beirut.