Olaf Otto Becker

Olaf Otto Becker is een Duiste fotograaf en ontwerper. Hij werd in 1959 geboren in Lubeck. Hij studeerde Kommunikationsdesign in Augsburg en daarna twee jaar filosofie en religie aan de Ludwig-Maximiliaan Universiteit in Munchen.

Op BREDAPHOTO toont Becker Above Zero. Prachtige beelden van Groenland die de verschrikkelijke gevolgen laten zien van de opwarming van de aarde.  

Roos in gesprek met Olaf Otto Becker

Na de interessante lezing waarin Olaf vertelt over zijn ervaringen in Groenland, spreek ik hem aan een statafel in het Breda’s Museum. Hij heeft zojuist ook nog vele boeken gesigneerd, dat doet hij op creatieve wijze: kleine fotootjes worden ingeplakt, de coördinaten erbij vermeld, en als laatste plaats hij nog zijn handtekening.

Met zijn boeken kan hij mensen bereiken en kan hij bekendheid verwerven, aandacht voor wat hij laat zien: de pracht van de natuur, de betekenis van die pracht en met zijn foto’s vertellen welke veranderingen er gaande zijn. Hij zegt dit vol enthousiasme en passie.

Hij vertelt me afwisselend in het Engels en Duits, dat hij wil waarnemen wat er is, het landschap om hem heen. Hij wil met beelden vertellen welke sporen we nalaten in het landschap. “Dat zegt wat over ons”.

Zijn belangstelling en nieuwsgierigheid zijn de basis voor zijn boeken en geven hem de mogelijkheid om te vertellen, en dat is niet alleen belangrijk voor hem zelf. Fotografie is voor hem een werktuig geworden om zijn verhaal te kunnen vertellen, zijn verhaal aan ons.

In de lezing heeft hij uitgelegd dat het (zwarte) stof, wat neerkomt op de sneeuw en het ijs in Groenland, de warmte van de zon vasthoudt en dat daardoor het ijs gaat smelten. Daardoor ontstaan de smeltrivieren die zo prachtig meanderen door het landschap. Maar die eigenlijk het huidige landschap langzaamaan vernietigen…. Hij omschrijft zijn foto’s dan ook als ‘Scientific Art’. Olaf houdt van perfectie. Daarom wacht hij altijd op het juiste licht voor zijn foto’s. Niet te scherp, eerder mistig of wit zodat de pracht van de ‘spot’ het beste uitkomt. Hij wil niet dat deze verandert door bijvoorbeeld een strak blauwe lucht. Soms wacht hij uren voor het juiste licht.

Hij vertelt dat hij graag buiten fotografeert, landschappen zijn favoriet. Hij is van plan weer nieuwe projecten te starten, nog meer boeken te publiceren, ons nog meer verhalen te vertellen dus.

Hij is begonnen in de schilderkunst. Middels de designstudie die hij heeft afgerond kwam hij in aanraking met fotografie. Vele boeken heeft hij verzameld, veel gekeken naar wat andere fotografen gedaan hebben. Hij heeft de ontwikkeling van de fotografie bestudeerd, geanalyseerd en Olaf constateerde daarmee een bepaalde beweging binnen de fotografie. De fotografie is in opmars, het heeft bewezen educatief te kunnen. Uiteindelijk heeft het geleid tot zijn huidige werk. Dit proces noemt hij met een lach: “ Die Beckerschüle”.

Zijn werkwijze is een geheel eigen werkwijze. Hij werkt nog steeds in de Designwereld, hij wil namelijk met zijn fotografie niet verplicht zijn geld te verdienen. Hij wil financieel niet afhankelijk zijn van anderen, hij bekostigt dus zijn reizen en materialen geheel zelf. Mijn eerste werk werd goed ontvangen dus: “Ik ben gek genoeg om te doen wat ik denk dat goed is!” Door verkoop van bezittingen en eigen werk kan hij weer een volgend project starten.

Als laatste vraag ik hem waar zijn passie vandaan komt. “Festhalten von Dingen, Respect fürs Leben, für was da ist”. “ Ik ben dankbaar voor wat ik kan doen om de dingen vast te leggen. Ik kan iets van mijn leven achterlaten. Wat ik meemaak en zie kan ik verder dragen, voor de bevolking van de wereld”. Hij besluit met: “Licht ist das Pensil wo mit Ich die Bilder mache”.

Ik zou het ook best ‘Light-Art’ durven noemen. Het is prachtig werk. U kunt het nog bewonderen t/m zondag 24 oktober, in en buiten het Breda’s Museum is zijn werk te vinden. Geniet!