Jimmy Kets

Jimmy Kets (België, 1979) studeerde grafische vormgeving en illustratie aan de kunstacademie Sint Lucas in Antwerpen, waar hij afstudeerde met een fotodocumentaire over Nepalese straatkinderen. Hij werkt sindsdien als persfotograaf voor Belgische dagbladen, eerst voor De Morgen en daarna voor De Standaard, en is aangesloten bij het Belgische fotoagentschap Reporters. Hij won tweemaal zowel de Nikon Promising Young Photographer Award als de Sabam Award for the Best Humoristic Press Photo. In 2009 was Kets’ werk te zien in het Flanders Center in de Japanse stad Osaka.

De foto’s van Kets zijn nooit in scène gezet; een gewoonte die hem als persfotograaf eigen is. Hij zoekt naar spontane reacties en heeft daarbij de echtheid van het beeld steeds voor ogen. Het komt bij hem neer op toeval en geluk. Met zijn fotoserie volkscafés: Vrouwentongen & mannenpraat, die Kets maakte in opdracht van Volkskunde Vlaanderen, legt hij een belangrijk element van het Belgische culturele erfgoed vast dat verloren dreigt te gaan en ook voor toekomstige generaties behouden dient te blijven. We krijgen een inkijkje in het huidige volkscafé en zien tegelijkertijd een rijke geschiedenis.

Roos in gesprek met Jimmy Kets

Jimmy Kets is een van de deelnemende fotografen aan BREDAPHOTO dit jaar.

Jimmy werkt onder andere als persfotograaf voor de Belgische krant ‘de Standaard’. Daarnaast fotografeert hij in opdracht en voor zichzelf. Jimmy heeft een duidelijk beeld wat hij wil bereiken met zijn fotografie. De foto’s zijn een pure weergave van de werkelijkheid, er zijn dus geen beelden in scene gezet.

Wat hem vooral bezighoudt is ‘waarom mensen zo doen zoals ze doen’. Hij wil vastleggen wat de mens beweegt. De mens maakt keuzes en de resultaten daarvan laat hij zien.

Allereerst is Jimmy geïnspireerd door een professor van de opleiding, later door Martin Parr, William Eggleston en Harry Gruyaert. Nu zet Jimmy zijn eigen handtekening. “Kleur is belangrijk omdat het de beelden vaak versterkt”. Voor hem is fotografie als poëzie, vanuit zijn gevoel legt hij de beelden, die hem bewegen, vast. “Gewone zaken worden tot leven gewekt waardoor bij de toeschouwer spanning wordt opgeroepen. Maar ook iets wat niet klopt, iets wat net uit balans is interessant. De imperfectie moet er dan wel perfect inzitten”.

Jimmy verwondert zich over de mens. Hoe richt de mens zijn leven in, hoe richt hij de voortuin in, hoe kleedt de mens zich, hoe zet hij zijn vuilnis buiten. “Ik kan genieten, ook zonder foto’s te maken”, zegt hij stralend. Hij heeft geleerd de kleine dingen te zien, zich daarover te verwonderen en daarvan te genieten. Hij wil deze verwondering doorgeven aan de toeschouwer.”Beelden worden gemaakt om naar buiten te brengen” zegt hij. “Het maakt het leven aangenamer om te kijken naar de dingen zoals ze zijn. Natuurlijk zijn er erge dingen, maar ik geniet van de verwondering”.

De serie foto’s ‘Volkscafés’ die tentoongesteld wordt in het Chassépark, heeft hij in opdracht van ‘Volkskunde Vlaanderen’ gemaakt. Het is een inventarisatie van volkscafés, vaak uitgebaat door ouderen, die dat al 50-60 jaar doen. De cafés zijn nu met uitsterven bedreigd, er is weinig tot geen opvolging. Het zijn sociaal relevante plaatsen voor alle lagen van de bevolking.

Jimmy heeft gekozen om deze plaatsen ‘plat’ te flitsen, direct genomen waardoor details subtieler worden weergegeven. Behangpapier licht bijvoorbeeld op en daardoor krijg je te zien wat eigenlijk de bedoeling was. Details worden vastgelegd en getoond waardoor de sporen van het dagelijks leven zichtbaar zijn, de keuzes die mensen maken zijn vastgelegd.

Op mijn laatste vraag of er nog dromen zijn, antwoordt Jimmy:”Gewoon mijne goesting blijven doen!” hiermee doelt hij op exposeren, boeken samenstellen en werken verkopen. In 2009 verscheen ‘Brightside’, een verzameling van 7 jaar persoonlijke fotografie: ”dat ben ik, dat is mijn wereld…”.

Jimmy exposeert tijdens BREDAPHOTO 2010 in het Chassépark.