Denis Darzacq

Denis Darzacq (Frankrijk, 1961) woont en werkt in zijn geboortestad Parijs. Na zijn afstuderen in 1986 aan de École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs ging hij aan de slag met het fotograferen van de Franse rockscene. Darzacqs werk wordt inmiddels wereldwijd tentoongesteld en maakt onder andere deel uit van de collecties van het Centre Pompidou, het fnac, het Muséé Nicéphore Niépce en de agnès b-kunstcollectie. In het recente werk van Darzacq staat de relatie tussen mens en ruimte centraal, meer in het bijzonder de mens in de voorstad. Hij zet vraagtekens bij de plaats van het individu in de samenleving, zijn frustraties en zijn vrijheid. Darzacqs werk raakt aan het genre van de sociologische documentaire.

Voor de fotoserie La chute (2006) zijn dansende jongeren vastgelegd op het moment dat ze na een sprong in de lucht hangen, waardoor de suggestie van een gemonteerd beeld wordt gewekt. De serie legt een verband tussen fotojournalistiek en hedendaagse kunst, en kan beschouwd worden als een politieke metafoor voor de situatie van jongeren. World Press Photo beloonde Darzacq voor deze serie in 2007 met de eerste prijs in de categorie Arts and Entertainment Stories. Met Hyper borduurt Darzacq voort op La chute, waarbij hij de zwevende jongeren fotografeert in een supermarkt. De kijker houdt de adem in bij het zien van de sprong, die aandoet als een verzetsdaad tegen de consumptiemaatschappij.

Roos in gesprek met Denis Darzacq

Denis Darzacq heeft zojuist een lezing gegeven en boeken gesigneerd. Gelukkig maakt hij graag tijd om even met me te praten. Ik vraag hem naar zijn ambities, zijn drive, zijn passie.

Ik interview een Fransman, die Engels spreekt, met een franse uitspraak. Ik noteer. Zijn energie zit in alles, in zijn foto’s, in zijn praten, in zijn bewegingen.

Hij voelt zich enorm aangetrokken tot de jongeren cultuur. In het bijzonder de jongeren in de buitenwijken. Het is een probleem van de democratie, vindt Denis. Hij wil de jongeren een mogelijkheid geven om zich te laten horen. Door te bewegen ‘the body language’ kunnen ook de kansarme jongeren meedoen, meedoen aan het leven, “the game of life”. “The young ones in the suburbs have creativity, sense of meaning, capacity and qualities”. Hij vervolgt “powerful, healthy people, young people, you’ll see the future, the things really can change”. Dat onderstreept hij nog eens door te zeggen “We’re missing something if we don’t go to see these people”. Democratie, jullie kunnen meedoen aan het spel van het leven, dat is zijn boodschap aan hen. Hij praat vol vuur, gedreven om ook de jongeren die minder kansen hebben gehad mee te laten doen.

In de toekomst wil hij ook geestelijk of fysiek minder bedeelde mensen gaan vastleggen en daarmee aandacht vragen voor hen, om hen ook mee te laten doen aan ‘the game of live’.Bijvoorbeeld “Minorities in public spaces: you’re allowed to cross, not to live…” “What can we offer to the world? The confession that what democracy brings is respect, and not in a religious way”.

Op mijn laatste vraag waar hij zich door laat inspireren antwoordt hij: “door alles, alles wat ik zie, en daarnaast door de manier waarop ‘the new culture express themselves”.

De werken van Denis Darzacq zijn te zien in het Chassépark.