Antoine d' Agata

Antoine D’Agata (Frankrijk, 1961) volgde tijdens een langdurig verblijf in de Verenigde Staten fotocursussen aan het New Yorkse International Center of Photography. Hij werkte voor Agence vu’ en stapte later over naar Magnum Photos. Hij publiceerde verschillende boeken, waaronder Mala Noche (1998), Insomnia (2003) en Agonie (2009). Hij exposeert wereldwijd en won in 2001 de prix Niépce. D’Agata onderzoekt met zijn werk het leven aan de zelfkant van de maatschappij. Zijn rauwe foto’s – waarin hoeren, junks en andere verschoppelingen de hoofdrol spelen – zijn zowel verontrustend en broeierig, als lyrisch en mooi.

Met de fotoserie Palestina bewandelt D’Agata een meer documentaire-gerichte weg, en legt hij een ‘gewone’ middag in het oude deel van Jeruzalem vast. Hij laat zich op zijn weg leiden door het aanhoudende geluid van ontploffingen. Israëlische militairen, Palestijnse jongeren en de internationale media zijn de vaste spelers op dit geïsoleerde en zeer gewelddadige toneel. Twee straten verderop gaat het normale leven echter gewoon door. Hoewel de fotograaf zijn werk doet en daarbij probeert afstand te houden, voelt hij zich ongemakkelijk. Hij bevindt zich in een bedreigende situatie en is een misplaatste toeschouwer, een voyeur. Hij denkt na over de rol van de persfotograaf en vraagt zich af wat zijn verantwoordelijkheid is ten opzichte van de werkelijkheid.